บทที่ 40 พันธะรักพ่อเลี้ยง

“ฉันแค่สั่งให้เธอไปอาบน้ำเอง... มันต้องใช้ความพร้อมอะไรนักหนา... หึม?” เสียงกระซิบของเขาเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้มิ่งฟ้าแทบจะทรุดลง

“หนู... หนูสงสารพี่เต้ค่ะ” มิ่งฟ้าพยายามหาเหตุผลอื่นมาเบี่ยงเบนความสนใจ วรเมธยิ้มหยันในลำคอ ใบหน้าของเขาโน้มลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวของเขารดรินอยู่ข้างแก้มของเธอ

“ถ้าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ