บทที่ 32 ไม่จำเป็นต้องรู้

ตอนที่32 ไม่จำเป็นต้องรู้

กระทั่งหลังจากเรากินข้าวเย็นกันเสร็จ ฉันกับคุณคิมทันก็นั่งย่อยอยู่หน้าทีวีเหมือนทุกวัน โดยที่ฉันนั่งดูทีวี ส่วนคุณคิมทันก็จ้องมองแต่จอไอแพดนั่นไม่เลิกแบบนี้ประจำหลังกินข้าวเย็น ราวกับเลิกงานแล้วแต่เขาก็ยังทำงานได้ตลอดเวลา

“คุณคิมคะ” แล้วฉันก็เรียกเขาขึ้นหลังจากนั่งมาสักพั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ