บทที่ 35 บทที่35

ยู่หลงมาทำแผลที่โรงพยาบาล ใบหน้าเขาตึงเครียดไม่น้อย ก็มันน่าแปลกใจน่ะสิ แววตาที่เป่ยเทียนมองเขามันดูไร้เยื่อใยไร้ความรู้สึกจนน่าใจหาย เมื่อก่อนเท่าที่รู้คือหนิงเทียนรักตัวเองมากแต่ทำไมเวลาถึงเปลี่ยนคนได้ขนาดนี้

"โชคดีนะครับที่แผลไม่ลึกมาก" เป็นหมอใหญ่ที่พูดขึ้น เมื่อทำแผลเสร็จแล้วก็สั่งให้หลิงเฟิงพา...