บทที่ 76 เจ็บได้ร้องไห้เป็น

กนกวรรณบอกเสียงเรียบพลางปรายตามองไปยังสมาชิกบางคน... ที่นั่งเล่นสมาร์ตโฟนในมือท่าทางเหมือนไม่นำพาต่อเสียงใด หากในใจจะคิดอะไรอยู่และรู้สึกยังไงก็สุดรู้

“นก! พูดอะไรอย่างนั้น” มณฑกานต์ปราม 

“ฉันก็พูดไปตามความรู้สึก ที่หงุดหงิดอยู่นี่ก็มีแต่เรื่องงานทั้งนั้น ไม่รู้มันจะยุ่งอะไรนักหนา ลูกน้องดีๆ เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ