บทที่ 93 คุณยังมีผมอยู่ข้างๆ นะ

ปุณยวีร์สะบัดข้อเท้าสุดแรง แต่มันก็ยังไม่แรงพอที่จะทำให้ทากหลุดออกไป ‘ไม่! ไม่เป็นไรหรอก ยังมีอีกวิธี’

เธอพร่ำปลอบตัวเองในใจก่อนจะเก็บกิ่งไม้อันเหมาะๆ มือมากิ่งหนึ่งแล้วหลับตาสูดหายใจเข้าลึกๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พยายามบังคับมือสั่นๆ ที่กำกิ่งไม้เอาไว้ให้จ่อลงไปที่ข้อเท้าซึ่งมีทากเกาะอยู่ หากไม้กิ่...