บทที่ 3 เธอที่เขาไม่เคยรัก 3

"อะไรนะคะ ม่านฟังไม่ค่อยถนัด?"ด้วยน้ำเสียงบวกกับที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมาไม่ได้ดังมากทำให้คนตัวเล็กไม่ได้ยินที่อีกฝ่ายบอก แต่ทว่าความใสซื่อเหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรของม่านไหมมันยิ่งทำให้อารมณ์เดือดดาลของชายหนุ่มปะทุขึ้นมามากกว่าเดิม 

"ปล่อย!"ก้องภพผลักร่างเล็กให้ออกห่าง ก่อนจะพยายามลุกขึ้นเดินไปยังห้องพักตนที่อยู่ไม่ไกลจากที่เขายืนอยู่มากนัก 

"แต่คุณเมามากแบบนี้จะล้มเอานะคะ ให้ม่านช่วยพยุงนะคะ"เธอเห็นสภาพของชายหนุ่มก็ไม่อาจวางใจได้ อาการของก้องภพในตอนนี้มันดูแย่มากจนเธอตกใจ 

"อยากช่วยมากเลยสินะม่านไหม?"

"คะ? เอ่อค่ะ ม่านอยากช่วยคุณให้ม่านพยุงนะคะ ม่านจะได้สบายใจว่าคุณถึงห้องพักอย่างปลอดภัย"เธอเป็นพนักงานของเขาย่อมช่วยเหลือเจ้านายอยู่แล้ว อีกอย่างก้องภพคือคนที่อยู่ในหัวใจเธอ เธอไม่เคยคิดหวังว่าชายหนุ่มจะมองมาที่เธอเพราะรู้ตัวว่าอยู่คนละระดับกับชายหนุ่ม แต่เธอขอเพียงได้อยู่ตรงนี้ได้มองเห็นเขาก็พอใจแล้ว 

"เอาสิ ในเมื่อเธอต้องการตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว ฉันคงต้องยอมให้เธอได้ทำอย่างที่หวังสักครั้ง"ถึงแม้ว่าจะไม่เข้าใจความหมายของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมาก็ตาม แต่ด้วยสภาพเมามายของก้องภพทำให้ม่านไหมไม่ได้สนใจอะไรมาก เธอขยับกายเข้าไปพยุงร่างสูงก่อนจะพาเดินไปที่ห้องพัก ถึงแม้ว่าจะรู้สึกแปลกๆ กับการหายใจของชายหนุ่มก็ตาม 

เมื่อมาถึงห้องพักของชายหนุ่มหญิงสาวก็ขยับกายอีกฝ่ายให้ออกห่างก่อนจะมองคนตัวสูงเปิดประตูห้องเข้าไป ภารกิจส่งชายหนุ่มจึงสำเร็จลุล่วง คนตัวเล็กกำลังจะเอ่ยปากลาแต่ทว่าก็ต้องเบิกตาโตกว้างออกมาเสียก่อนที่จู่ ๆ ก้องภพก็ลากเธอเข้าไปในห้องด้วย 

"คะ คุณก้องภพจะทำอะไรคะ?"เธอรีบขยับกายออกห่างคนร่างสูงทันทีที่เข้ามาเหยียบในห้องพักของชายหนุ่ม

"หึ อย่ามาทำตีหน้าซื่อทำในสิ่งที่เธอต้องการสิม่านไหม!"เขาในตอนนี้ทรมานจนทนไม่ไหวแล้ว ในเมื่อนี่คือแผนที่หญิงสาววางเอาไว้เขาก็จะยอมให้เธอขึ้นเตียงกับเขา พอทุกอย่างจบเขาก็จะเฉดหัวเธอทิ้งมองเธอไม่ต่างจากอีตัวที่อยากได้เขาจนร่านมากขนาดนี้ ไอ้แผนคิดจะจับเขาฝันไปเถอะว่าเขาจะโง่หลงกลเธอ 

"ม่านไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไร คุณเมาแล้วนอนเถอะนะคะ ม่านขอตัว"คำพูดของม่านไหมทำให้ชายหนุ่มกำมือแน่น เขาจับจ้องร่างกายเธอไปถึงไหนถึงหนึ่งจนทำให้ม่านไหมรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง ชายหนุ่มไม่เคยมองเธอหยาบคายแบบนี้มาก่อนเลย เธอไม่เข้าใจว่าก้องภพเป็นอะไรกันแน่ถึงได้เป็นแบบนี้ 

"เห็นว่าฉันจับได้แล้วก็แกล้งตีหน้าซื่อเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปสินะ ดี งั้นก็เล่นบทใสซื่อต่อไปเลย ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะเล่นละครไปได้ถึงไหน!"

"กรี๊ด! คุณก้องภพจะทำอะไรม่านคะอย่านะคะ อื้อ !"

เมื่อถูกคนตัวสูงกระชากตัวเธอเข้าหาเขาพร้อมฉกฉวยบดจูบริมฝีปากของเธออย่างไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ตั้งตัว ใบหน้าของม่านไหมเผยความตกใจออกมาทันที เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มที่ไม่เคยมองมาที่เธอเลยจะมาทำอะไรแบบนี้กับเธอได้ลง เสียงร้องอู้อี้ดังออกมาในลำคอเมื่อก้องภพใช้ลิ้นร้อนกวาดหาความหอมหวานจากริมฝีปากของเธออย่างเอาแต่ใจ ในตอนนี้ร่างกายของชายหนุ่มมันทนไม่ไหวแล้วเขาไม่สนว่าผู้หญิงคนนี้เขาจะรู้สึกพิศวาสด้วยรึเปล่า 

ตุบ! ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้างตามด้วยร่างกำยำของชายหนุ่มที่ในตอนนี้ปลดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้ว มันรวดเร็วทุกอย่างจนม่านไหมไม่ได้ตั้งตัว พอได้สติเธอจะขยับกายหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว 

"คุณก้องภพ อย่านะคะ!"เธอเอ่ยปากร้องห้ามอีกฝ่ายถึงเธอรักเขามากแค่ไหนแต่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมันก็ไม่สมควรอยู่ดี 

"จะห้ามทำไมฮะ ต้องการแบบนี้ไม่ใช่รึไงนี่ไงฉันกำลังสนองให้เธออยู่!"น้ำเสียงห้วนตะคอกใส่หน้าของคนตัวเล็กจนเธอตกใจไม่น้อย ก้องภพคนตรงหน้านี้ไม่เหมือนคนที่เธอแอบรักเลยสักนิด 

"ไม่ค่ะ ม่านไม่ได้ต้องการแบบนี้ปล่อยนะคะ"

"หึ ไม่ต้องการงั้นเหรอตลกสิ้นดี เลิกตอแหลสักที อยากได้ฉันมากหนักใช่ไหม รักฉันมากสินะ!"ม่านไหมชะงักไปทันที เธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มรู้ได้อย่างไรว่าเธอนั้นรักเขา เมื่อเห็นใบหน้าของม่านไหมที่ดูตกใจกับคำพูดของเขา รอยยิ้มของก้องภพก็เผยออกอย่างเย้ยหยันอีกฝ่าย 

"หึ เรื่องจริงสินะ!"

แควก แควก แควก 

ไม่ทันที่ม่านไหมจะเอ่ยอะไรออกไป เสียงเสื้อของเธอก็ถูกมือหนากระชากออกจากกันเสียแล้ว เศษผ้าบาดผิวของคนตัวเล็กจนเกิดรอยแดงไปทั่วกาย ม่านไหมรู้สึกเจ็บไม่น้อยกับสิ่งที่ชายหนุ่มทำกับเธอ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาโน้มลงมาซุกไซ้ลำคอระหง พรมจูบขบเม้มตามร่างกายของเธอด้วยไฟปรารถนาที่มันกำลังปะทุขึ้นมาจนเขาอดทนไม่ได้อีกต่อไป 

"คุณก้องภพ หยุดนะคะอย่าทำแบบนี้กับม่าน ได้โปรด ฮึกฮือม่านขอร้อง"เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามอง ก้องภพดูหงุดหงิดอยู่มากที่คนตัวเล็กดีดดิ้นไม่เลิกทั้งๆ ที่เธอเป็นคนต้องการแบบนี้อยู่แล้วจะเล่นตัวไปทำเพื่ออะไรกัน