บทที่ 3 ตอนที่ 2
เขาเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร ร่างของเฟิร์สถูกปล่อยให้ยืนเองบนพื้นหลังออกมาจากบาร์ ดวงตากลมเชยขึ้นมองร่างสูงอย่างมึนงงทันทีที่มีแท็กซี่มาจอดลงตรงหน้า
"พักอยู่ที่ไหน"
"ครับ?" เฟิร์สเอียงคอถามด้วยความสงสัย
"...." ศาสตราเงียบมองดูคนตัวเล็กที่สายตายังคงหวานเยิ้มเพราะความเมา ก่อนคนคนที่เคยเป็นอองตองน้อยของเขาจะขยับเข้ามาแนบชิดพร้อมเขย่งจนสุดปลายเท้าเพื่อใช้แขนคล้องคอ
"ทำไมถึงไม่พาผมไปโรงแรมอ่า" เฟิร์สจงใจใช้เสียงยั่วยวนไม่เลิก ศาสตรานิ่งเงียบรู้สึกอยากจับมาฟาดก้นให้เข็ดกันไปสักรอบ
"อย่าซน" ศาสตราจับมือเล็กที่กำลังจิ้มนิ้วไปตามแผงอกของเขาแล้วมองเด็กที่กำลังทำหน้าทะเล้น
"ผมจ่ายค่าโรงแรมให้.." เฟิร์สจงใจแนบเนื้อไปกับร่างสูงจนรู้สึกถึงไออุ่นของคนตรงหน้า
"หึ ๆ " เสียงหัวเราะในลำคอแผ่วเบาจนเฟิร์สชะงัก แล้วเผลอส่งเสียงร้องของความตกใจออกไปเมื่อก้นถูกบีบด้วยมือใหญ่ทั้งสอง
"อ๊ะ.."
"อย่างอแงหนีกลับก็แล้วกัน"
ดวงตากลมโตสั่นระริกทันทีที่ได้เห็นสีหน้าคาดโทษจากผู้ชายคนนี้อีกแล้ว ทำไมเขาถึงรู้สึกคุ้นเคยแปลก ๆ ด้วยนะ
เฟิร์สกะพริบตาปริบ ๆ นั่งหน้าสลอนอยู่ปลายเตียงนอน เขานั่งหลับมาตลอดทางและไม่รู้เลยว่าตนเองมาถึงโรงแรมตอนไหน จนกระทั่งบานประตูห้องเปิดออกพร้อมร่างสูงเท่าบานประตูเดินเข้ามา
"ไหนบอกจะอาบน้ำ"
เฟิร์สสะดุ้งก่อนทำใจเหลือบตามอง
"สองกล่องพอหรือเปล่า?"
"เอ่อ.." เฟิร์สงึมงำมองกล่องถุงยางบนเตียงและเจลหล่อลื่น เขาไม่รู้ทำไมตัวเองถึงมาใจเสาะเอาตอนนี้
ศาสตราเลิกคิ้วขึ้น เขาให้โอกาสแล้วแต่ยังจงใจยั่วตอนอยู่หน้าบาร์ หากให้ปล่อยไปคงไม่ใช่เขา รอยยิ้มมุมปากถึงถูกจุดขึ้นมาจากเจ้าตัว ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดยืนที่ด้านข้าง
"จะอาบน้ำก่อน..หรืออาบด้วยกันดี"
"...." เฟิร์สเงียบกริบแถมหน้าร้อนไปทั้งแถบเพียงแค่ประโยคเดียว
"ผะ..ผมอาบก่อนก็ได้ครับ" เฟิร์สรีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีที่อีกฝ่ายโน้มตัวลงมาหาเขามากขึ้น ใบหน้าน่ารักที่แดงระเรื่อราวมะเขือเทศ แต่มีเพียงศาสตราเท่านั้นที่ได้เห็น คนตัวเล็กรีบคว้าเอาผ้าขนหนูเดินหนีเข้าห้องน้ำไป
ศาสตราหัวเราะในลำคอพลางส่ายหน้า ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อตนเองทีละเม็ดแล้วถอดออก
"จะมากลัวอะไรตอนนี้เนี่ย" เฟิร์สตบแก้มตนเองเปาะ ๆ เขาเริ่มสร่างเมาตั้งแต่นั่งรถมาแล้ว แต่ก็ยังคงต้องการทำเรื่องอย่างว่าเพื่อเปิดประสบการณ์ในชีวิตบ้าง หลังจากฟังนิคกี้เล่าหลายครั้งหลายหนกับเรื่องพวกนี้ เฟิร์สถอนลมหายใจแล้วรีบอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อย ก่อนจะนำชุดคลุมอาบน้ำมาใส่แล้วค่อย ๆ ทำใจเปิดประตูห้องออกไป
กึก.. เฟิร์สยืนอึ้งอยู่หน้าห้องน้ำ ของที่ถือออกมาหล่นลงบนพื้นเมื่อเขาทันได้เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่กว้างขวางจนโอบไม่หมดแน่ ๆ สองข้างแก้มแดงขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว กระทั่งคนที่ยืนหันกลับมามอง
"เสร็จแล้วใช่ไหม"
"ครับ.." เฟิร์สอึกอักตอบ ไม่กล้าทิ้งสายตาไว้ที่ลอนหน้าท้องหรือกล้ามอกนานนัก ไม่ว่าจะตรงไหนของผู้ชายคนนี้มันดูดีไปหมด ได้แต่ท่องในใจว่าอย่าเลิ่กลั่ก แสดงอาการออกไป ไม่อย่างนั้นเขาจะรู้สึกอายมากกว่าที่เป็นอยู่ กว่าเฟิร์สจะคืนสติเพราะเมากล้ามอยู่ก็เมื่ออีกคนเดินเข้ามาใกล้พร้อมโน้มตัวลงจนเขาต้องหดคอหนี
"ตัวหอมแล้วนี่"
"คะ..ครับ" เฟิร์สเสียงสั่น เขาไม่เคยถูกผู้ชายหุ่นดีถอดเสื้อเข้าใกล้ขนาดนี้มาก่อน ไม่แปลกนักหากจะหายใจติดขัด
ศาสตราหัวเราะในลำคอประหนึ่งว่าพึงพอใจ ก่อนจะยืดตัวขึ้นแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ
เมื่อบานประตูปิดลงเฟิร์สถึงได้คลายความอึดอัดลงบ้าง เมื่อครู่หัวใจของเขาแทบหลุดออกมากองบนพื้น เฟิร์สนั่งทำใจอยู่นาน อย่างไรเขาก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจแล้วเลยลุกขึ้นเดินสำรวจห้องไปพลาง ๆ แม้จะมีความกังวลอยู่มากก็ตาม
แกร๊ก
เฟิร์สสะดุ้งเฮือกทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู เขารีบคว้าเอาหนังสือใกล้ตัวขึ้นมาแล้วแสร้งว่าอ่านมันอยู่ ดวงตากลมไล่มองไปทุกตัวอักษรจนรู้สึกว่ามีคนเข้ามายืนซ้อน ทั้งกลิ่นหอมเย็นและไออุ่นมันชัดขึ้นมากเรื่อย ๆ กระทั่งมีอ้อมแขนโอบกอดเขาจากทางด้านหลัง
"ทำอะไร.."
"อะ..อ่านหนังสือครับ" เฟิร์สอยากตีปากตนเองนักที่พูดติดขัดแบบนั้นออกไป ศาสตรากดจมูกลงบนลาดไหล่ผ่านเนื้อผ้า มันยิ่งทำให้เฟิร์สเกร็งไปทั้งตัวรวมไปถึงขนที่ตั้งชันขึ้นมาเพราะถูกสัมผัสแปลกใหม่
"อ๊ะ" เฟิร์สสะดุ้งอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นวาบบนลำคอ มือเล็กกำเนื้อผ้าแน่นทันทีที่ริมฝีปากร้อนขบเม้มมาถึงใบหู
ศาสตราค่อย ๆ แก้ปมเชือกจนผ้าหลุดลุ่ยลงมาโดยที่เจ้าตัวซึ่งถูกถอดชุดออกไม่รู้ เพราะกำลังถูกสัมผัสวาบหวามเข้าครอบงำ
"อ่านจบหรือยัง"
"เอ่อ..จะจบแล้วครับ" เฟิร์สเสียงสั่นพร่าแถมยังเอียงคอหนีริมฝีปากร้อนที่ไล่ขบเม้มตั้งแต่ลำคอยันใบหู
"เหรอ..อ่านหนังสือกลับหัวได้ด้วย เก่งนะเรา"
เฟิร์สตาเบิกกว้างแล้วรีบมองหนังสือในมือที่กลับหัวจริง ๆ กำลังจะรีบแก้ต่างด้วยความอับอาย ร่างของเขากลับถูกอุ้มจนต้องยกแขนขึ้นคล้องคอ
"คะ..คุณ!" เฟิร์สตกใจมากเสียจนเผลอหลุดร้องเสียงดัง ก่อนเขาจะถูกวางลงบนเตียง พร้อมคนที่ตัวใหญ่กว่ามากขึ้นซ้อนทับด้านบน
"อื้อ!" เฟิร์สหลับตาแน่นพร้อมยกมือขึ้นดันแผงอกเปลือย เขากำลังถูกซุกไซร้ซอกคอและเพิ่งได้รู้ว่าชุดคลุมอาบน้ำหลุดออกจากร่างไปแล้ว เฟิร์สเลยรีบหุบเรียวขาด้วยความอาย
"คนเก่งหายไปไหน" ศาสตรายิ้มเยาะ
"ผมแค่ตกใจ!"
"แล้วตอนนี้หายหรือยัง"
"...." เฟิร์สเม้มริมฝีปากแน่น เขามองสายตาเจ้าเล่ห์ของคนเหนือร่างด้วยความประหม่า
ศาสตราเกลี่ยเส้นผมที่ปรกใบหน้าจิ้มลิ้มออก ทำให้หวนนึกถึงสมัยยังเด็ก รอยยิ้มมุมปากถึงได้ผุดขึ้นมา ตอนนี้อองตองคงจำเขาไม่ได้
"ครั้งนี้จะไม่ปล่อยไปอีกแล้ว"
"...." เฟิร์สเงียบเพราะไม่รู้ความหมายที่จะสื่อ เขาหลับตาแน่นทันทีที่อีกฝ่ายโน้มตัวลงมาขบเม้มลำคอระหง แล้วไล่ลงจูบซับเนินอกเนียน
"อ๊ะ.." เฟิร์สสั่นระริกยกแขนขึ้นกำเนื้อผ้านุ่ม ศาสตรามองยอดอกสีชมพูอ่อนก่อนจะเผลอกลืนน้ำลายลงคอ มือร้อนลูบไปตามผิวเนื้อขาวเนียนสร้างความวาบหวามให้คนถูกสัมผัสไม่น้อย เฟิร์สยกหลังมือขึ้นปิดริมฝีปาก เรียวขาหดเกร็งเพราะส่วนกลางกำลังตื่นขึ้นมาจากการถูกปลุกเร้าอารมณ์
"อย่าเกร็ง" ศาสตราดุเสียงเบา แล้วบีบเคล้นหน้าอกแบนราบ มุมปากหยักยกขึ้นเพียงครู่เดียวก่อนเสียงครวญครางของความสุขสมจะดังขึ้น
เฟิร์สสั่นพร่าไปทั้งตัวเมื่อริมฝีปากร้อนรุ่มแนบลงบนยอดอกสีหวาน เรียวลิ้นหนาตวัดดูดดึงราวกับว่ามันเป็นของอร่อย เฟิร์สยกมือขึ้นบีบบ่ากว้างจนแทบจะฝังคมเล็บลงไป
"อ๊า อึก..คุณครับ ดูดเบา ๆ หน่อย" เป็นคำแรกที่เฟิร์สพยายามเปล่งคำพูดออกไป ศาสตราไม่ได้สนใจฟังเพราะเขากำลังหลงใหลร่างกายที่น่าทะนุถนอมนี่ แต่กลับอยากจับเด็กดื้อมากระแทกแรง ๆ จะได้ไม่กล้าไปแรดกับใครเหมือนอย่างวันนี้ กว่าศาสตราจะโงหัวขึ้นจากยอดอกก็เมื่อมันเริ่มบวมช้ำเพราะถูกดูด เขาผละออกมามองใบหน้าอองตองที่ดวงตากลมโตหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำตา ไหนจะของเหลวตรงข้างริมฝีปาก
ศาสตราส่งมือไปเช็ดน้ำลาย แล้วปลดเชือกบนเสื้อของตน
"อึก.." เฟิร์สสั่นระริกทันทีที่ชุดคลุมอาบน้ำของคนตรงหน้าหลุดลงมาเผยให้เห็นสัดส่วนกำยำ แถมมันยังดูดีจนเขาไม่อยากละสายตา รอยสักระหว่างลำคอและแขนข้างขวามันขลับให้ดูดิบเถื่อน ดวงตากลมไล่มองลงมาที่ลอนหน้าท้องก่อนทำท่าจะเอาหมอนมาปกปิดใบหน้า
"อ๊ะ..เดี๋ยวครับ"
"...." ศาสตรามองเด็กน้อยที่จับมือเขา ซึ่งกำลังจะแยกเรียวขาให้อ้าออก
"คะ..คือ.."
"บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่างอแง"
"...." ทันทีที่ได้เห็นนัยน์ตาดุเฟิร์สถึงได้เงียบปากแล้วนอนนิ่ง ๆ ท่องในใจว่าเขาเป็นคนต้องการเรื่องนี้เอง เรียวขาขาวถูกจับแยกออกจากกันช้า ๆ พร้อมใบหน้าของเฟิร์สที่แดงซ่านมากขึ้น
ศาสตรามองเรือนร่างขาวละออด้วยดวงตาพร่าเบลอ กระเดือกนูนขยับขึ้นลงเป็นจังหวะกลืนน้ำลาย เขาไล่ระดับสายตามองลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งเห็นแท่งร้อนอันน้อย
"น่ารักจริง ๆ " ศาสตราพึมพำพร้อมกอบกุมแกนกายน้อยแล้วขยับช้า ๆ เฟิร์สที่เพิ่งเคยถูกคนอื่นจับแกนกายครั้งแรกถึงกับหลุดครางเสียงหวาน ศาสตราชักรูดไม่กี่ทีเด็กอ่อนประสบการณ์ถึงปลดปล่อยออกมาเต็มไม้เต็มมือ ร่างขาวเปลือยหมดสิ้นแรงทุกอย่าง มันเป็นไปตามคาดของศาสตรา
นิ้วเรียวยาวที่ชโลมไปด้วยน้ำคาวค่อย ๆ เขี่ยที่ช่องทางอ่อนนุ่ม เฟิร์สซึ่งดวงตาเหม่อลอยมองเพดานค่อย ๆ รับรู้ถึงบางสิ่งกำลังรุกล้ำเข้ามาในร่างกาย
"ผ่อนคลาย.."
"อื้อ.."
"เด็กดี"
เฟิร์สร้อนไปทั้งหน้าเพียงเพราะแค่คำเดียวจากศาสตรา อีกทั้งดวงตากลมยังสั่นเครือดูน่าสงสาร ก่อนเรียวนิ้วยาวจะค่อย ๆ สอดใส่เข้าไปภายใน
"อ๊ะ..อื้อ!!" มือเล็กยกขึ้นสะเปะสะปะไปหมด ศาสตราไม่ได้ถอนออกแต่สอดเข้าไปจนสุดปลายนิ้ว แล้วใช้ความแข็งแรงที่มากกว่าควบคุมอองตองน้อยเอาไว้ในอ้อมแขน
"อึก..ผมเจ็บ" เฟิร์สกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ทว่าศาสตรากลับนิ่งเฉยแล้วเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปสองนิ้ว
"พี่บอกอย่าเกร็ง" พอเฟิร์สถูกดุอีกครั้งถึงกับน้ำตาคลอ ศาสตราดันนิ้วเข้าไปให้ลึกและขยับเพื่อเบิกทางให้พร้อมสำหรับสิ่งที่ใหญ่กว่า
"ผมไม่ไหว..ขอเป็นรุกได้ไหมครับ"
"...." ศาสตราไม่สนใจถ้อยคำเพ้อเจ้อ เขาชักนิ้วออกมาพร้อมทอดสายตามองร่างแน่งน้อยที่กำลังหมดฤทธิ์ลงทุกที เนื้อตัวใหญ่เคลื่อนขยับขึ้นไปพร้อมหยิบซองทุกยางออกมา
"ลุกมานี่.."
"...." คนอ่อนระทวยยอมทำอย่างว่าง่าย ก่อนจะมองศาสตราด้วยความงงงวย เขาลดสายตาลงมองส่วนกลางกายและต้องเบิกตาขึ้นเมื่อเห็นว่ามันมีขนาดเท่าไหน
"คะ..คือ" เฟิร์สเสียงสั่น เป็นวันแรกเลยที่เขาพูดติด ๆ ขัด ๆ บ่อยจนน่าหงุดหงิด แกนกายขนาดยาวใหญ่รับกับหัวบานหยักที่เคลือบไปด้วยน้ำกามอารมณ์ ที่ยิ่งมีอารมณ์มากก็ยิ่งมีเยอะจนหยาดเยิ้ม เฟิร์สคิดว่าเขารับไม่ไหวแน่จนกระทั่งอีกคนโน้มตัวลงมาเชยปลายคางเขาขึ้น
"อื้อ" ริมฝีปากอุ่นวาบกดจูบลงมาพร้อมใช้ลิ้นดุนดันเข้ามาสำรวจภายใน เฟิร์สเองยังอ่อนประสบการณ์ไม่เคยแม้แต่จะจูบถึงกับตาลอยค้าง ศาสตราบดขยี้ไม่อ่อนโยนเหมือนตอนแรกจนเฟิร์สเริ่มใจสั่น กว่าคนตัวสูงจะยอมผละออกก็เมื่อเฟิร์สเริ่มขาดลมหายใจ
"อ้าปาก" เสียงทุ้มเอ่ยสั่งคล้ายสะกดกลั้นอารมณ์ให้ใจเย็น เฟิร์สที่เห็นนัยน์ตาเรียวคมกดต่ำมองเขาถึงกับยอมทำตาม ก่อนกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผลไม้จะถูกป้อนใส่ปาก
"...."
"ค่อย ๆ ใส่เข้ามา" ศาสตราสั่งเสียงเรียบ เฟิร์สเองที่ผ่านการดูหนังผู้ใหญ่มาเยอะเลยรู้ว่าอีกคนต้องการให้ทำอะไร แต่พอมาเจอเข้าจริง เขาไม่กล้าที่จะทำ ดวงตากลมมองดูแกนกายขนาดใหญ่ และคิดว่าพ่อแม่ต้องรักมากขนาดไหนถึงให้มาเยอะถึงเพียงนี้
ศาสตราลูบกลุ่มผมเฟิร์สแล้วดันสะโพกเข้าหา คนตัวเล็กเลยจำต้องอ้าปากขึ้นอมแกนกายผ่านการสวมถุงยาง ศาสตราเงยหน้าขึ้นกลืนน้ำลาย
"อึก!" เมื่อลำคอเขามันไม่สามารถเข้าลึกได้จนสุดแกนกายจึงเกิดการสะอึก เฟิร์สอยากผละออกเลยจำต้องดันหน้าขาแกร่งเอาไว้ ถุงยางถูกสวมใส่ได้เพียงครึ่งลำกาย เฟิร์สผละออกมาพร้อมสำลักค่อกแค่กดูน่าสงสาร เขามองผลงานตนเองด้วยความอาย และยังไม่ทันไรเฟิร์สก็ถูกดันให้นอนหงายลงเช่นเดิม
"อย่ามาร้องให้เปลี่ยนใจทีหลัง เพราะพี่จะไม่ปล่อยเราไป..ถือว่าให้โอกาสแล้ว" ศาสตรากำชับอีกครั้ง ก่อนจะใช้มือของตนรวบแขนเฟิร์สไว้เหนือหัวทั้งสองข้าง แล้วค่อย ๆ สอดแกนกายเข้าไปเชื่องช้า
"อะ.." เฟิร์สที่รู้สึกถึงความใหญ่โตทำให้เขาเบิกตาขึ้นทีละนิด พอจะดิ้นกลับดิ้นไม่ออกเพราะมือถูกรวบเอาไว้ ศาสตราหดเกร็ง แกนกายขนาดใหญ่ค่อย ๆ ถูกกลืนกินโดยช่องทางคับแน่น กระเดือนนูนเด่นขยับขึ้นลง
"อ๊ะ..ผมไม่ไหว"
"...." ศาสตราเงียบกริบใช้เพียงสายตาทอดมอง เมื่อส่วนหัวเข้าไปจนสุดแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่ส่วนลำกายจะตามเข้าไป
"อื้อ อ๊ะ! อ๊าาาา" เฟิร์สร้องเสียงหลงทันทีที่คนเหนือร่างสอดใส่เข้ามาจนมิดลำ ใบหน้าจิ้มลิ้มเหยเกคล้ายจะเป็นลม ศาสตรากัดฟันข่มความรู้สึกดีไม่ให้กระแทกกระทั้นเข้าไปก่อน ใบหน้าคมคายแฝงแววพึงพอใจเอาไว้เต็มเปี่ยมเพราะนี่คือครั้งแรกของอองตอง
"คะ..คุณ อ๊ะ"
"ศาสตรา"
"...."
"ครางชื่อนี้" เฟิร์สสบกับนัยน์ตาคมดุจหมาป่า ก่อนภาพบางอย่างจะซ้อนทับเพียงครู่เดียวแล้วหายไป
ศาสตราให้เฟิร์สหยุดหายใจไม่นานก็เริ่มขยับเอวเป็นจังหวะ ใบหน้าคมมีเหงื่อผุดซึมเพราะทนกับความคับแน่น ดวงตาเรียวดุทอดมองเด็กดื้อที่น้ำตาไหลพรากแก้ม ถือว่าเขาเตือนแล้ว แต่ในเมื่ออยากลอง ศาสตราจะทำให้ไม่ลืมสัมผัสเขาเลย สะโพกสอบโยกคลอนเป็นจังหวะที่ช้าและเร็วมากขึ้นเรื่อย ๆ เสียงครวญครางของเฟิร์สนับเป็นน้ำหล่อลื่นที่ดีสำหรับเขา ยิ่งร้องปานสุขสมมากเท่าไร ศาสตรายิ่งอยากทำแรงมากขึ้นเท่านั้น
"ฮือฮึก เบาหน่อยครับ"
"อ่า.." เสียงครางทุ้มต่ำในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาเกินกว่าใครเงยหน้าขึ้นรับความรู้สึกดีให้เต็มที่ ยิ่งช่องทางตั้งรับง่ายขึ้น ศาสตราก็ยิ่งทวีความรุนแรงเป็นเท่าตัว
"อ๊า อื้อ บอกให้เบาไงไอ้บ้า!"
"หืม?" ศาสตราถึงกับลดตัวลงมองคนที่อยู่ใต้ร่างกาย เฟิร์สซึ่งเผลอหลุดปากด่าไปก็หน้าซีดทันที
"ปะ..เปล่า ผมพูดผิด"
"เหรอ" ศาสตราเลิกคิ้วขึ้น ไม่รู้ทำไมเฟิร์สถึงสั่นเครือเพียงถูกนัยน์ตาคมมองลงมา แรงกระแทกเอวอย่างช่ำชองเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว อีกทั้งคนเหนือร่างยังจ้องเฟิร์สไม่วางตาเหมือนจงใจทำโทษเขา
"ฮึก อ๊าาาา" เฟิร์สบิดเร่า รู้สึกทั้งจุกทั้งรู้สึกแปลก ๆ ศาสตรารู้จุดเสียวเขาได้อย่างไรกัน ทั้งที่มันคือครั้งแรก
"อ่า" ศาสตราครางแผ่วเบา แต่มันทำให้เฟิร์สขนลุกขนชัน ก่อนอีกคนจะโน้มกายลงมาบีบข้อมือเล็กไม่ให้ดิ้นหนีไปไหน ศาสตรายังสอบสะโพกไม่หยุดยั้งจนเกิดเสียงหยาบโลน อีกทั้งยังบดขยี้กลีบปากนุ่มหลายต่อหลายทีจนบวมตุ่ย เฟิร์สตาลอยค้างอยู่หลายครากระทั่งเขาเสียวไปทั้งแกนกายน้อยอีกครั้ง น้ำคาวมากมายพวยพุ่งออกมาเลอะเต็มหน้าท้อง ทั้งที่ยังไม่แตะส่วนหน้า ศาสตราที่เห็นอย่างนั้นก็พอใจและรัวกระแทกเอวเข้าไปมากขึ้น กระทั่งเนื้อตัวหดเกร็ง ลอนหน้าท้องเคลื่อนที่ดูสวยงาม เส้นเลือดนูนเด่นชัดขึ้น เสียงครวญครางแห่งความสุขสมดังเป็นเท่าตัวก่อนศาสตราจะปลดปล่อยความสุขแตกเข้าไปในถุงยางทุกหยาดหยด
ทั้งสองคนนิ่งค้างเหมือนหอบเหนื่อย ศาสตราค่อย ๆ ดึงแกนกายออกมาจากช่องทางอ่อนนุ่ม พบว่ามีฉีกขาดและเลือดไหล เขาผ่อนลมหายใจดึงถุงยางอันเก่าออกอย่างชำนาญ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นถุงใหม่พร้อมใบหน้าเรียบนิ่ง
เฟิร์สที่กำลังจะหลับลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ แต่ไม่ทันไรแกนกายขนาดน่าตกใจก็สอดใส่เข้ามาแล้ว ศาสตรารั้งร่างแน่งน้อยให้ลุกขึ้นจากเตียง
"อ๊า ศาสตรา ผม...อื้อ" สุดท้ายแล้วคนห้าวก็ต้องชดใช้กรรมไปตลอดทั้งคืน อีกทั้งยังน้ำหูน้ำตาไหลไม่รู้เท่าไร ช่องทางบวมช้ำแถมยังชาจนแทบไม่รู้สึกอะไร กว่าจะจบในรอบที่สองเขาก็แทบลากเลือด
"พอก่อน..ผมไม่ไหว"
"...."
มือเล็กยกขึ้นดันแผงอกกว้าง กลับถูกคว้าเอามือไปจูบซับหลายที นั่นหมายความว่าศาสตราจะไม่หยุดเพียงเท่านี้ เศษซากถุงยางกระจัดกระจายอยู่บนพื้น เสียงครางแหบแห้งคล้ายจะสลบอยู่รอมร่อ
"อ๊ะ อึก.." เฟิร์สสั่นระริก ริมฝีปากบวมเจ่อเพราะถูกขยี้จูบ เขาไม่มีแรงพออีกแล้ว สุดท้ายคนที่อยากลองมีประสบการณ์กลับสลบคาอกศาสตราไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
ดวงตาคมลดลงมองร่างน้อยในอ้อมแขน ก่อนจะค่อย ๆ ถอดถอนแกนกายออกมาแล้วจัดการอุ้มพาเมียหยก ๆ ไปทำความสะอาด แม้จะโดนน้ำอองตองก็ไม่ตื่นขึ้นมา เขาพากลับมานอนลงบนเตียงอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปสูบบุหรี่นอกระเบียง และเดินกลับมาทิ้งตัวลงนอนภายในระยะเวลาไม่นาน
เช้าวันต่อมา
"เชี่ย.."
เสียงสบถปนสั่นสะท้านเมื่อลุกขึ้นมาจากเตียงพร้อมอาการปวดหนึบตามร่างกาย ไม่ต้องเดาเลยว่าเมื่อคืนเพิ่งทำอะไรกันมา เฟิร์สเม้มริมฝีปากมองท่อนแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดพาดอยู่บนเอว ดวงตากลมค่อย ๆ หันมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนด้านข้างด้วยความประหม่าเพราะหากตื่นขึ้นมาคงไม่ดีแน่
เฟิร์สยกท่อนแขนที่มีกล้ามเป็นมัด ๆ ออก แล้วพาร่างกายเปลือยเปล่าซึ่งอ่อนปวกเปียกจากกิจกรรมเมื่อคืนลุกขึ้นจากเตียง ถ้าให้บรรยายถึงความยับเยินของเตียงนอน พูดได้เลยว่าคงเป็นงานหนักสำหรับแม่บ้าน
เฟิร์สหยิบเสื้อผ้าตนเองที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาใส่ลวก ๆ แล้วใช้ช่วงเวลานั้นสำรวจตนเองถึงได้เห็นว่ามีรอยช้ำจ้ำแดงจากการดูดมากแค่ไหน
"อะ..ไอ้ซาดิสม์" เฟิร์สยกกำปั้นน้อย ๆ ขึ้นมาเหมือนคับแค้นใจ หากไม่รีบหนีออกไปตอนนี้มีหวังเขาได้จ่ายค่าโรงแรมตามคำพูดพล่อย ๆ เมื่อคืนแน่ ทั้งชีวิตตลอดยี่สิบเอ็ดปีไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน พอได้ลิ้มลองเรื่องเซ็กซ์แบบเพื่อน ๆ เฟิร์สคิดว่ามันคุ้มดี แต่ถ้าจะให้จ่ายค่าโรงแรมเองเขาขอชิ่งก่อนจะดีกว่า
ก่อนหนีกลับขอหันไปเบะปากที่บวมเป่งเพราะถูกบดขยี้จูบใส่สักหน่อย พอบอกจะจ่ายค่าโรงแรมรีบหิ้วเขามาทันที ดูจากการแต่งตัวและเครื่องประดับแล้วคงรวยกว่าเขาหลายเท่ายังจะขี้งกอีก เฟิร์สเกิดอาการหมั่นไส้เลยควักเอาเงินออกจากกระเป๋ามายี่สิบบาท ก่อนจะวางลงบนโต๊ะ แล้วเดินกะเผลกหนีออกจากห้องนี้ไปก่อนเขาจะถูกจับตัวได้
ยี่สิบบาทก็มีค่านะ..ถึงค่าโรงแรมจะสามพันห้า แต่แล้วอย่างไร..ความไวมันเป็นของปีศาจ ถือว่าเป็นการล้างแค้นที่เขาสั่งให้พอตั้งแต่ยกสอง แต่ดันถูกรังแกซ้ำ ๆ จนเสียงครางแหบแห้ง หากเฟิร์สไม่สลบคาอกมันมีหวังได้ฟ้าเหลืองแน่
ไอ้บ้ากาม ไอ้คนผีทะเล อย่าได้เจอกันอีกเลย!
แขนที่ควานหาคนข้างกายว่างเปล่า ศาสตราตื่นขึ้นมาช้า ๆ พร้อมกวาดสายตามองหาคนที่ควรอยู่ในห้อง เมื่อพบเพียงความว่างเปล่าเขาเลยลุกขึ้นจากเตียงไปหยิบเสื้อผ้าตนเองที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมา และทันได้เห็นกิ๊บติดผมสีชมพูร่วงอยู่ที่ข้างเตียง ศาสตาหยิบขึ้นมาดูพร้อมสะบัดลำคอไล่ความขบเมื่อย และเหลือบไปเห็นเงินยี่สิบบาท
"หึ..." เป็นเพียงการส่งเสียงในลำคอ ศาสตราจัดการแต่งตัวให้ตนเอง เขาจะให้เวลาหนีหนึ่งวัน แต่ถ้าตามเจออย่าหวังว่าจะหลุดไปจากอกเขาอีกเลย
TBC.
มีคัยเคยคิดว่าบักศาสตรามันอ่อนโยนไหม55555
เป็นตอนที่ยาวมากก แต่งวันเดียวเสร็จเลย แบบนี้ต้องกดหัวใจนิยายแล้วไหม
อย่าลืมกดหัวใจนะคะะะ ฮือออ ดั้ยโปรด
ขอเม้นนนนนนนนนนนน เอามาาา
