บทที่ 63 น้อยอกน้อยใจ

"คุงแม่ขา...อึก...คุงแม่" นาวเตรียมอาหารเช้ากับชะเอมในห้องครัว พาฝันวิ่งมากอดขาคนเป็นแม่ ร้องเรียกเสียงสะอื้น สร้างความงุนงงให้กับคนเป็นแม่ เพราะก่อนที่จะลงมาช่วยชะเอมเตรียมอาหาร ปุณณ์กำลังแต่งตัวให้พาฝัน ทั้งคู่ยังหยอกล้อ หัวเราะคิกคักกันอยู่เลย

"พาฝันเป็นอะไรคะ ร้องไห้ทำไม" นาวย่อตัวลง ใช้หัวแม่มื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ