บทที่ 42 บทที่ 9 นางร้ายต้องเดินต่อไป!

บทที่ 9

นางร้ายต้องเดินต่อไป!

ราวกับดวงตาถูกแย่งชิงการมองเห็น

มองเมินบุรุษที่จะสังหารเขา

มองข้ามซากปรักหักพังที่พังโค่นลงมาเสียจนมองเห็นความมืดมิดอันกว้างขวาง อันเป็นสัญลักษณ์ของหุบเหวแวมไพร์

ดวงตาสีแดงฉานของเขาจับจ้องไปยังร่างเล็กที่ลอยตัวด้วยปีกค้างคาวอันแสนคุ้นเคยเพียงเท่านั้น ใบหน้าหวานที่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ