บทที่ 11 บทที่ 11

“อ้าว! กลับมาแล้วเหรอยะ ยัยตัวดี!”

อัญชลีวางถ้วยชากระทบจานรองดัง แกร๊ก! ก่อนจะลุกขึ้นยืนบิดสะโพกเดินตรงเข้ามาหาชญาภา ใบหน้าที่พอกแป้งหนาเตอะบิดเบี้ยวด้วยความโมโห หล่อนไม่ได้ถามไถ่เลยสักคำว่าเกือบสามเดือนที่ผ่านมาเด็กสาวต้องเผชิญกับอะไรบ้าง มีเพียงคำตราหน้าอันร้ายกาจที่พ่นออกมาทันที

“หายหัวไปตั้งเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ