บทที่ 22 บทที่ 22

“แหวนวงนั้น... ก็แค่เศษเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ผมโยนให้ ‘ลูกหนี้’ ไปใส่เล่นแก้ขัดตาก็เท่านั้นเองครับ” พายัพแค่นยิ้มเหี้ยมเกรียม น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นดุดันและกร้าวแกร่งจนคนฟังพากันขนลุก “ที่พวกคุณเห็นผมไปไหนมาไหนกับเธอ คอยพัวพันอยู่กับตระกูลอัครเดชาในช่วงนี้ ไม่ใช่เพราะความรักหรือความเสน่หา... แต่เป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ