บทที่ 54 บทที่ 54

“สายฟ้า! ออกรถเดี๋ยวนี้! กลับไปโรงพยาบาลเมื่อกี้ให้เร็วที่สุด!” พายัพคำรามลั่น เสียงสั่นเครือและหลุดควบคุมเป็นครั้งแรกในชีวิต ชายหนุ่มอุ้มร่างบางขึ้นแนบอก กอดเธอไว้แน่นด้วยหัวใจที่หล่นวูบไปอยู่ก้นนรก “อดทนไว้นะชื่น! ลูกต้องไม่เป็นอะไร! เธอต้องไม่เป็นอะไรนะ!”

ณ ห้องฉุกเฉิน ศูนย์สุขภาพสตรี โรงพยาบาลเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ