บทที่ 3 คนลามก

“อ่าวคุณ พูดแบบนี้ก็สวยสิ คุณมาแก้ผ้าในที่สาธารณะเองนะ ผมลงจากรถมาก็เห็นพอดี คุณจะมาว่าผมลามกไม่ได้ ผมไม่ผิด” คาเมรอนบอกเธอไปแบบอธิบาย ก็เธอมาถอดตรงนี้เอง จะโทษเขาได้ยังไงกัน

“ไม่รู้ล่ะ คุณเห็นคุณก็หลับตาก็ได้นิ แต่นี่คุณมองฉันอ่ะ” อัญริสาพูดไปแบบไม่ยอมแพ้ ก็เธอหันมาเจอเขาทำหน้าหื่นๆใส่ จะไม่ให้เธอโวยวายเขาได้ยังไงกันล่ะ

“แล้วไง ผมก็แค่มอง ไม่ได้ทำอะไรคุณนิ ตอนคุณใส่พวกบิกินี่ คุณโวยวายใส่คนอื่นเขาแบบนี้ไหม ถามหน่อยสิคุณ” คาเมรอนพูดไปแบบไม่แคร์ เพราะปกติเขาก็เห็นผู้หญิงใสบิกินีบ่อยไป ไม่เห็นว่ามันจะเดือดร้อนตรงไหนเลย มีแต่เธอนี่แหละที่โวยวายอะไรไม่รู้

“มันเรื่องของฉัน ฉันอยากให้ใครเห็นก็ได้ แต่มันต้องไม่ใช่คุณ ไอ้ลามก ตายซะเถอะ” อัญริสาพูดไปก็เข้าไปทุบฝรั่งคนนี้แบบอายๆ เพราะเธอจนมุมแล้วที่ถูกเขาพูดใส่แบบนั้น

“โอ๊ยคุณ ผมเปล่า  คุณมาแก้ผ้าตรงนี้เองนะ ผมผ่านมาเจอก็แค่นั้น ตันๆแบบนี้ผมจะมองไปทำไมเล่า ดูไปแล้วไม่ได้มีอารมณ์เลยเนี่ย” คาเมรอนพูดบอกเธอแบบโกหก เพราะเขาจะพูดได้ยังไงล่ะว่าเธอน่ะหุ่นน่าเอาขนาดไหน ก่อนจะเอามือปัดป้องกันไม่ให้เธอมาทำร้ายเขาได้

“กรี๊ด ไอ้บ้า แกกล้าว่าฉันเหรอ ผั้วะ ผั้วะ ปึก” อัญริสาร้องออกมาเสียงดัง แล้วเอาเข่ากระแทกเป้าของเขาแบบตั้งใจจนเขาล้มลงไป เธอก็ถีบที่หน้าท้องของเขาอีก จนเขาลื่นไหลลงไปที่พื้นหญิงที่เป็นทางชันด้านข้าง

“โอ๊ย คุณ ตุ้บ! ซี๊ด......” คาเมรอนยังไม่ได้ทันพูดอะไร ผู้หญิงสวยแต่โหดคนนี้ก็เล่นเตะเข้ามาใจกลางน้องชายของเขาเต็มๆ จนเขาทำหน้าเจ็บปวดแบบจุกๆออกไป ก่อนจะถูกเธอถีบซ้ำเข้ามาอีกทีจนไหลลื่นลงไปที่เนินหญ้า พร้อมกับนอนครวญครางอย่างเจ็บน้องชายที่ถูกทำร้ายอย่างสาหัสเลยทีเดียว

“สมน้ำหน้า ปากเก่งดีนัก ไอ้ลามก” อัญริสาพูดไปก็มองแบบไม่พอใจ ก่อนจะรีบไปหยิบเสื้อคลุมแล้วรีบวิ่งกลับไปที่ลานจัดงานทันที เพราะกลัวไอ้ลามกนี่จะมาหาเรื่องเธออีก

“โอ๊ย ยัยโหดเอ้ย แม่ง ไม่ฟังแล้วยังมาทำร้ายกันอีกนะ อย่าให้เจออีกนะแม่ง จะกระแทกคืนให้จุกๆเลย ยัยตัวแสบเอ้ย.... โอ๊ย... ซี๊ด....” คาเมรอนพูดไปแบบเจ็บใจสุดๆที่ถูกทำร้ายแบบนี้ ก่อนจะเอามือกุมเป้ากางเกงไว้แบบเจ็บปวด

“อ่าวคุณคาเมรอน ไปนอนอะไรตรงนั้นล่ะครับ” วิลเลี่ยมจอดรถแล้วกำลังเตรียมตัวเอาของไปให้กับแดเนียลลูกพี่ลูกน้องของเจ้านายของเขา ก็เดินวนกลับมาหาเจ้านายที่ไม่เดินออกไปสักที ก่อนจะเห็นมีผู้หญิงวิ่งออกไป แล้วพอเข้าเข้ามาก็เห็นคาเมรอนไปนอนกุมเป้าอยู่ที่ลานหญ้าด้านข้างแล้ว

“อ่าส์ ซี๊ด วิล ช่วยฉันหน่อย ” คาเมรอนเงยหน้าพูดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำอย่างเจ็บปวดกับน้องชายของเขาที่โดนเตะเข้าอย่างจัง

“ครับๆ ” วิลเลี่ยมตอบเจ้านายไปก็เข้าไปพยุงตัวของคาเมรอนขึ้นมาแบบขำๆ เพราะคิดว่าเจ้านายน่าจะมีเรื่องกับสาวสวยที่วิ่งออกไปเมื่อกี้แน่ๆ เพราะดูจากการกุมเป้าแบบนี้ เขาว่าเขาน่าจะเดาไม่ผิด ไปทำอีท่าไหนกันถึงพลาดท่าเสียทีให้ผู้หญิงเล่นงานเอาได้ ปกติเจ้านายของเขาไม่ใช่คนที่จะสะเพร่าแบบนี้นิ

“พาฉันไปที่รถ เดี๋ยวนี้ อ่าส์ ” คาเมรอนพูดบอกไป ก่อนจะมองรถของผู้หญิงคนนั้นแบบจดจำเอาไว้ ว่าถ้าเขาเจอเธอเมื่อไหร่ล่ะก็ เขาไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแน่ๆ

ด้านอัญริสาก็รีบวิ่งกลับไปหาเพื่อนๆที่ตอนนี้กำลังจะขึ้นไปบนเวทีแล้ว เธอก็รีบวิ่งเข้าไปหาพร้อมกับตีเนียนตามเพื่อนของเธอขึ้นไปบนเวที โดยที่เพื่อนที่เข้าคิวก่อนหน้าเธอนั้นก็ยอมให้เธอต่อคิวแบบง่ายๆ เพราะมันเป็นลำดับของเธออยู่แล้ว พอขึ้นไปบนเวที อัญริสาก็ยิ้มออกมาแล้วรับใบประกาศสินียบัตรอย่างสวยๆ ทั้งที่พึ่งเกิดเรื่องวุ่นวายกับเธอมาก่อนหน้านี้ จากนั้นก็ลงเวทีไปโดยมีแดเนียลและมิเกลรออยู่แบบลุ้นๆ

“เกือบไม่ทันแล้วไงอันนา แกไปช้าอะไรวะ รถก็จอดไม่ได้ไกลไม่ใช่เหรอ” แดเนียลถามออกไปแบบสงสัย หลังจากที่เดินกลับไปนั่งเก้าอี้ด้วยกัน

“ก็ตอนฉันเปลี่ยนชุดเสร็จ ฉันเจอฝรั่งบ้ากามมาแอบดูฉันเปลี่ยนกางเกงน่ะสิ ฉันก็เลยเข้าไปเตะเป้ามันแล้วก็ถีบแม่งเลย แล้วฉันก็รีบวิ่งมานี่ไงล่ะ ดีนะมาทันพอดี ไม่งั้นฉันแย่แน่ๆอ่ะ” อัญริสาพูดอธิบายไปแบบโมโหกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“เตะเป้าเลยเหรอวะ คงจะเจ็บน่าดูอ่ะ แล้วแกจะอายทำไมวะ ปกติแกใส่บิกินีก็ไม่เห็นเป็นไรนิ อีกอย่างฝรั่งเขาก็ไม่แคร์เปล่าวะ เขาอาจเห็นแหนมปลาหย่อนของแกก็ได้นะโว๊ย ฮ่าๆ” แดเนียลพูดไปแบบขำๆ เพราะนี่มันอังกฤษไม่ใช่ประเทศไทยคนจะแก้ผ้ามันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

“เพี๊ยะ ไอ้แดเนียล มันใช่เรื่องไหม ฉันซีเรียสนะ” อัญริสาตีแขนเพื่อนหนุ่มไปที่เอาแต่ขำใส่เธอ ถึงเธอจะไม่อายเวลาใส่บิกินี แต่มามองกันแบบตั้งตารอดูอย่างนี้ก็ไม่ไหวนะ มันโรคจิตชัดๆ

“สมน้ำหน้า จะห่วงเพื่อนก่อนก็ไม่ห่วง ไปเถอะอันนา” มิเกลพูดกับเพื่อนสาวไป แล้วก็คล้องแขนกันเดินไปนั่งรวมกับเพื่อนๆที่จบกันอย่างเรียบร้อย

“เฮ้อ พวกผู้หญิงนี่เข้าใจยากจริงๆ นี่ฉันมาเป็นเพื่อนกับแกสองคนได้ยังไงเนี่ย” แดเนียลพูดบ่นไปก็มองเพื่อนสาวทั้งสองไป ก่อนจะเข้าร่วมพิธีจนเสร็จ แล้วออกมาเจอกับครอบครัวและเพื่อนๆที่มาแสดงความยินดีด้านนอก

ด้านคาเมรอนที่เสื้อผ้าและรองเท้าเปื้อนจากการถูกถีบจนล้มไปกับพื้นหญ้าที่เขานอนกลิ้งอยู่นาน ก็ต้องถอดเสื้อสูตรออกแล้วก็ตัดสินใจไม่เข้าไปแสดงความยินดีกับน้องชาย แล้วเลือกที่จะกลับไปบ้านแทน เพราะเขาคงไม่เอาสภาพเละๆแบบนี้ไปให้ใครเห็นหรอก โดยเฉพาะลูกพี่ลูกน้องที่มาในวันนี้ ถ้าใครเห็นก็คงจะหัวเราะเยาะเขาแน่ๆ

“คุณคาเมรอนจะให้จัดการผู้หญิงคนนั้นให้ไหมครับ” วิลเลี่ยมลูกน้องหนุ่มของคาเมรอนถามออกไป ในขณะมองเจ้านายกำลังหัวเสียเพราะถูกผู้หญิงทำร้ายจนสภาพเละแบบนี้

“จัดการยังไงไม่ทราบ ยัยนั่นโหดขนาดนั้น แม่ง ผู้หญิงบ้าอะไรวะ โหดไม่เกร็งใจผู้ชายอย่างฉันเลย” คาเมรอนบ่นไปก็คิดไปแบบแค้นใจ เพราะถึงเธอจะอวบอ้วนหน่อยๆ แต่เธอก็ตัวเล็กกว่าเขามาก เพราะเขาสูงถึงร้อยแปดสิบห้าเลยทีเดียว จึงทำให้ยัยนั่นดูตัวเล็กไปสำหรับเขา ถึงเธอจะอวบๆตันๆหน่อยๆก็เถอะ แต่เขากลับจัดการเธอไม่ได้นี่สิ มันน่าเจ็บใจชะมัดเลย

“หึๆ” วิลเลี่ยมแอบขำออกมาอย่างอดไม่ได้ เมื่อมีคนทำให้เจ้านายของเขาหัวเสียได้ขนาดนี้ แถมยังเป็นเรื่องที่ฟังแล้วอดขำไม่ได้จริงๆ

“ขำอะไรวิลเลี่ยม หรือนายอยากตกงานห้ะ” คาเมรอนพูดไปแบบโมโห แล้วมองลูกน้องหนุ่มผ่านกระจกหน้ารถแบบเอาเรื่อง

“ไม่ๆครับ ผมไม่ได้ขำอะไรคุณคาเมรอนเลยนะครับ ผมเปล่า” วิลเลี่ยมพูดบอกไปก็กัดฟันและกลั้นหัวเราะไปแบบอดทน แล้วพยายามขับรถกลับคฤหาสน์ของตระกูลพอลสัน ที่เบนจามินน้าของคาเมรอนซื้อเอาไว้ให้กับลูกชายทั้งสองได้พักอยู่ที่อังกฤษ

“รีบขับซะ แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก มันน่ารำคาญ” คาเมรอนพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ายักษ์บึ้งตึงออกไป ก่อนจะมองรอยข่วนที่แขนของเขาแล้วลูบมันเบาๆ

“โหดแบบนี้ใครได้ไปเป็นเมียคงจะซวยไปทั้งชาติ ยัยโหดเอ้ย ” คาเมรอนพูดไป แล้วก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างอดไม่ได้ว่า ถ้าผู้ชายคนไหนได้ผู้หญิงแบบนี้ไปเป็นเมีย คงจะซวยมากแน่ๆ