บทที่ 46 ขอโอกาส

46 ขอโอกาส

"รินท้องจริงๆหรอ!"

"ค่ะ" ดารินก้มหน้า ลงดวงตาฉายแววเศร้า เธอฟื้นขึ้นมาหลังสลบไสลไปหนึ่งวัน โชคดียาที่คุณหญิงฉีดเข้าไปไม่ส่งผลต่อลูกน้อย ไม่เช่นนั้นเธอคงเสียเขาไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนมา

"ทำไมไม่บอกคนอื่นล่ะ แม้กระทั่งฉันกับอาจารย์สงครามเธอยังไม่ไว้ใจหรอดาริน" สายป่านพูดอย่างน้อยอกน้อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ