บทที่ 59 เป็นห่วง

59 เป็นห่วง

เนื่องจากค่ำคืนที่ผ่านมากับการที่ทั้งสองนั่งคุยกันจนเกือบค่อนเช้า ทำให้ร่างกายของดารินอ่อนเพลียมาก อีกทั้งเมื่อคืนหมอกลงจัด ทำให้รุ่งเช้าดารินลุกไม่ขึ้น หนาวจนตัวสั่น ร่างกายร้อนรุม แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาสว่างจ้าเธอค่อยๆลืมตาขึ้น นาฬิกาแขวนผนังบอกเวลาเจ็ดโมงครึ่ง หญิงสาวดีดตัวลุกอัตโนม...