บทที่ 70 (ENDบทส่งท้าย) ตลอดไป

70 (ENDบทส่งท้าย) ตลอดไป

“แพม!”

“เสียใจขนาดนั้นเลยหรอ” ทิชากรซึ่งนั่งอยู่บนวีลแชร์ถามขึ้น เธอเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างแม้กระทั่งตอนที่เตวิชญ์หลั่งน้ำตาให้รมิดา

“ไม่เป็นฉันเธอไม่รู้หรอก!” ชายหนุ่มทำท่าจะเดินหนีเพราะเบื่อขี้หน้าทิชากร แต่หญิงสาวปั่นวีลแชร์มาดักหน้า “เธอต้องการอะไรจากฉัน!”

“ฉันแค่อยากอธิบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ