บทที่ 24 8/3

“กร กรฟื้นแล้ว” เพชรรีบเข้าไปพยุงร่างของเพื่อนสนิทขึ้นในทันที ดวงตาสีรัตติกาลของทีปกรหมองมัวพยายามเพ่งมองไปรอบ ๆ ทว่าเขากลับไม่สามารถระบุได้ว่าตนกำลังทำอะไรและมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ความทรงจำที่เลือนรางบ่งบอกว่าเขากำลังวิ่งหนีวิญญาณร้ายจากนั้นเขาก็จำไม่ได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

“กรได้ยินเราไหมกร” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ