บทที่ 29 10/2

กรี๊ดดดดดดด

“พ่อเพชร!” สิงหเรศรีบเข้าไปพยุงร่างที่นั่งคุดคู้อยู่กลางถนนด้วยความร้อนรนใจ รู้โดยทันทีว่าเสียงระเบิดนั้นคงจะมาจากพวกทหารญี่ปุ่นที่ทิ้งระเบิดกลางพระนครอีกเป็นแน่ พ่อครูหนุ่มรีบพยุงร่างสั่นเทาและลูกแมวในอ้อมแขนวิ่งไปหลบหลังรถในทันที

ทุกคนบนสองริมถนนพากันวิ่งอย่างตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ