บทที่ 55 20/1

ล่วงเลยช่วงเวลาเคี้ยวหมากจืดไปได้ไม่นาน ทินกรทอแสงโผล่พ้นขอบนภา ท้องฟ้าอาบย้อมไปด้วยสีเปลือกไม้สลับกับฟ้าคราม คลับคล้ายคลับคลาว่าฝนห่าใหญ่กำลังจะเทตัวลงมาให้ได้เปียกชุ่มไปทั่วทั้งผืนพสุธา ความเคลือบแคลงและกังวลใจยังคงหลงเหลืออยู่แม้ในยามหลับฝัน

เหตุใดกลิ่นกายของสาวใช้คนนั้นถึงได้เหมือนกับศพเช่นนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ