บทที่ 16 มีพิรุธ

ปกรณ์ปรายตามองอีกฝ่ายเพียงนิด ก่อนจะปิดแฟ้มประวัติคนไข้ในมือลงอย่างใจเย็น "พิรุธอะไร"

"ก็มึงไง!" ธามกอดอก เดินวนรอบตัวเพื่อนหนึ่งรอบราวกับกำลังตรวจโรค "หนึ่ง...มึงยิ้ม สอง...มึงยิ้มให้โทรศัพท์ สาม...พอกูถาม มึงรีบเก็บโทรศัพท์ทันที สรุป..." ธามยิ้มเจ้าเล่ห์ "มีแฟนแล้วใช่ไหม"

ปกรณ์ถอนหายใจเบา ๆ "ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ