บทที่ 154 ส่งท้าย 1/3 ขึ้นหลังพี่ไหม

เด็กหญิงยิ้มละไมในน้ำใจของเจ้าเด็กน้อย

“มันเปียกแล้ว”

“มันยังกินได้น่า กินจูปาจุ๊บแล้วมีความสุข ลันชอบ”

“แล้วให้พี่ทำไม ตัวเองก็กินสิ จะได้หายกลัว”

เด็กชายส่ายหน้า มองเจ้าลูกอมจูปาจุ๊บอย่างเสียดาย แต่เขาควรให้อะไรตอบแทนพี่สาวบ้าง อย่างน้อยพี่สาวจะได้ไม่ทำหน้าเศร้ายังไงล่ะ

“ขอบใจนะ ไปเถอะ กลับเรือนย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ