บทที่ 57 EP 10/6 เขาเป็นของฉัน

“ขอให้จริงเถอะ!”

น้ำเสียงนั้นยังมีแววขุ่นเคือง เพียงฟ้าจับน้ำเสียงไม่พอใจนั้นได้ เหมือนว่ามิได้มีแค่ความไม่พอใจ แต่มีความน้อยใจปะปนอยู่ เธอยังมีความหวังไหมนะ ศรัณคงไม่ได้แค่โกรธเธอใช่ไหม เขาคงน้อยใจที่เธอทิ้งเขาไป หัวใจเขายังมีร่องรอยของเธออยู่

“รัณเป็นยังไงบ้าง สุขสบายดีใช่ไหม”

เขาไม่ตอบ ยิ่งตอนที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ