บทที่ 15 บทที่ 15 แพ้แล้วอย่าพาล
บทที่15
“ตอบ!!”
น้ำเสียงของผมยังคงดังต่อเนื่อง หยดน้ำใสๆกำลังไหลออกมาผมเลยเรียกสติตัวเองก่อนจะก้มลงไปจูบมัน เป็นจูบที่อ่อนโยน ผมไม่อยากรุนแรงในตอนนี้กี้มันอาจจะกลัวก็ได้
แกร๊ก!
ผมกับกี้หันไปมองประตูซึ่งคนที่เปิดคือแม่ของกี้ทำให้กี้พยายามดันผมออกแต่ผมกับนิ่งจนแม่ของมันยิ้มให้ผม
“ตามสบายลูกขาดเหลืออะไรบอกแม่นะ” ว่าที่แม่ยายผมโดนแม่ผมล้างสมองมาเรียบร้อย
“แม๊!!”
“แม่มึงเปิดทางแล้วเอาไงต่อดี”
“ธามมม พอก่อนกูหิวข้าว”
“มุกนี้อีกและเบื่อว่ะ กินอย่างอื่นไหม”
“อะไรอ่าาา” สายตาออดอ้อนของกี้ทำให้ธามต้องดึงเธอขึ้นมานั่งจากนั้นก็ปลดเข็มขัด กางเกงนักศึกษาหล่นไปที่พื้นความใหญ่โตเด้งออกมาจนกี้กลืนน้ำลาย
“กินไหม” น้ำเสียงแหบพร่าของผมโคตรปลุกอารมณ์ของกี้เลย
“กินดิ”
กี้เลื่อนใบหน้ามาปาดลิ้นที่หัวบาน แค่ปาดผมก็ครางแล้วโคตรเสียวเลยโว้ยย ผมลูบหัวมันเบาๆ สายตาของมันตอนนี้โคตรอ้อนเลย อ้อนเอาอะนะ
จ๊วบ~
ลิ้นของกี้เลียไปตามลำยาวทำให้ธามขาอ่อน ส่งเสียงครางออกมาอย่างพอใจ เมื่อส่วนหัวเข้าไปในปากกี้ก็ขยับเข้าออกให้เป็นจังหวะ
บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ!!
อ๊อก อ๊อก อ๊อก!!
“อ่าาา ดีว่ะกี้ อยากแตกใส่หน้าเลย”
บ๊วบ!
“กูเหมื่อยปากแล้ว...พอก่อน!”
“เชี่ยยย กูจะแตกอยู่แล้วมานี่!” ผมจับยัดใส่ปากมันใหม่จากนั้นก็สาวเอวใส่ปากรัวๆ เน้นๆจุกถึงคอหอยไปเลย “อ๊า....ซี๊ดดดด”
น้ำรักพุ่งใส่ปากของกี้ทำเอากี้ตาโตจะบ้วนทิ้งแต่ธามรีบเอามือปิดปากไว้ สุดท้ายกี้ต้องกลืนลงไปจนหมด
“อี๋!!! อีธามมมม”
“ฮ่าๆๆ” อยากพูดถึงคนอื่นดีนัก ผมจัดหนักมันอีกรอบก่อนจะทำงานเพื่อส่งอาจารย์ กว่างานจะเสร็จก็เกือบเที่ยงคืน กี้มันทนไม่ไหวเลยขอนอนก่อนส่วนงานที่เหลือผมก็รับผิดชอบทำให้มันเอง
วันต่อมา
คลาสเรียนที่หน้าปวดหัวเพราะกี้มันหลับผมเลยต้องนั่งบังให้มัน คิดดูว่าผมเนี่ยยอมมันขนาดไหน ถึงเวลาพักกลางวันกี้มันก็เอาแต่นอน นอนจริงจังมากนอนจนพวกผมเป็นห่วง
“กี้มึงไปอดนอนที่ไหนมาวะ” โต๋เอ่ยถามเพราะปกติแล้วกี้มันจะร่าเริงพูดมาก พูดไม่หยุด
“อีธามจัดหนักทุกคืนเลยยยยย”
“ฮะ!!!”
ทั้งบาสและโต๋อุทานมาพร้อมกันส่วนธามก็นั่งหน้าเหวอจนกี้รู้สึกตัวเลยต้องเฉไฉไปเรื่องอื่น
“มันใช้กูทำงานมึงคิดอะไรกันเนี่ย!!!”
“แล้วไป กูนึกว่าผีผลักเข้าให้แล้ว”
ผลักตั้งนานแล้วล่ะ ผมฟุบลงนอนกับโต๊ะข้างๆมัน มือก็สอดไปใต้โต๊ะข้างนึง ผมจับมือมันไว้แต่ที่ผิดคลาดมันไม่ด่าผมแถมยังจับมือตอบด้วย หัวใจผมนี่แทบจะออกมาเต้นธาตุทองซาวด์ข้างนอกเลย
ผมจับมือกับมันนานมาก นานจนเหงื่อออกเลยถ้าไอ้โต๋ไม่เรียกขึ้นเรียนผมกับมันก็คงนอนจับมือกันอยู่แบบนั้น อ่า เขินนะแต่พอเห็นมันยิ้มให้ก็ชุ่มฉ่ำหัวใจดี
หลังจากจบคลาสเรียนของวันนี้ผมก็เดินมาเข้าห้องน้ำคนเดียว วันนี้อารมณ์ดียิ้มหวานให้สาวๆหน่อยดีกว่า
“ธาม!”
“แอร์มีไรเปล่า” คงมีแหละเดินยกพวกมาเลย
“ธามกับกี้เป็นอะไรกันเหรอ อันนี้ถามจริงๆนะเราเห็นธามกับกี้สนิทกันแปลกๆ”
“จะเป็นอะไรแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแอร์” ผมเดินไปยืนต่อหน้าแอร์ทำให้เห็นความโกรธแค้นในใจของแอร์ แต่ผมไม่สนอ่ะ
“ธามคิดว่าจะเปลี่ยนคนอย่างกี้ได้เหรอ เลสเบี้ยนนะธามไม่ใช่หวัดที่จะหายง่ายๆ”
“หึ!” ผมไม่ตอบแต่ขยับคอเสื้อให้แอร์เห็นร้องรอยที่กี้มันทิ้งเอาไว้ แค่แอร์เห็นมันก็โกรธจนตัวสั่นผมเลยเดินชนไหล่ออกมาเลย คนจะเยี่ยวหมดอารมณ์
//กี้//
อะไรอีกเนี่ย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แอร์มาโวยวายไหนเราคุยกันแล้วไงว่าจบกันแล้ว อยากจีบก็ต้องเริ่มใหม่แต่นี่มาหวงอะไร เหนื่อยชะมัดแล้วอีธามไปไหนทำไมยังไม่มาอีก อยากกลับบ้านไปนอนโว้ยยยย
“กี้กับธามเป็นมากกว่าเพื่อนกันใช่ไหมตอบมา!!!”
นักศึกษาที่อยู่แถวนั้นพากันหันมามองเสียงปรอทแตกของแอร์ บาสกับไอ้โต๋เลยต้องช่วยกันห้าม
“ธามมันไม่จริงจังกับกี้หรอก มันก็แค่หลอกฟัน”
“หมายความว่าไงวะ เดี๋ยวนะกูงงไปหมดแล้ว” บาสทำหน้าตาสับสนแต่ก็พยายามห้ามกี้
“จะเป็นอะไรแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแอร์ เราเลิกกันแล้วนะแอร์อย่ามาทำแบบนี้ได้ไหม ถ้าเป็นแบบนี้ก็อย่ามายุ่งกันอีกเลย”
“กี้! จะเอาแบบนี้ใช่ไหม เออดีจะได้รู้ๆกันไปเลยว่าคนแบบกี้มันก็ไม่ต่างกับผู้ชายเหี้ยๆหรอก เอาไม่เลือก!”
เพียะ!!
นี่เป็นครั้งแรกที่กี้ตบหน้าแอร์จนเลือดกลบมาก ธามที่เดินกลับมาเห็นก็รีบวิ่งมาห้ามพร้อมกับดึงกี้มาหลบด้านหลัง แอร์ที่เห็นแบบนี้ก็อยากจะพุ่งตัวมาทำร้ายกี้แต่ก็ถูกธามผลักจนล้ม
“เลิกกันแล้วจะมาวุ่นวายอะไรอีก กี้มันจะมีใคร จะคบกับใครก็เป็นสิทธิ์ของมันสิ แพ้แล้วอย่าพาลได้ปะ” ใบหน้าที่หล่อเหลากับมีรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจทำให้แอร์กรี๊ดออกมาไม่หยุด
ผมพากี้กลับบ้านเพื่อมาระงับสติอารมณ์แอร์แม่งเถื่อนแต่เชื่อเถอะผมเถื่อนกว่านี้เยอะ
____________________
อร๊ายยยย ธามมันรักของมันมานานแล้วเนอะ
