บทที่ 10 10

"สุดท้ายชีวิตของมึง ก็ลำบากแค่เพื่อนแบบกู!"

เสียงตวาดดังขึ้น หลังจากที่จีน่าคุยโทรศัพท์เสร็จ มันยัดโทรศัพท์ใส่ลงไปในกระเป๋าของตัวเอง ก่อนจะเปิดประตูแล้วลงจากรถ พอเห็นแบบนั้น หัวใจของผมเต้นแรงขึ้นมาทันที

อย่างน้อยๆมันก็ไม่ทิ้งผมไว้ตรงนี้ โครตดี ที่รู้ว่ามันต้องขึ้นไปบนห้องของผมอย่างแน่นอน

"เวรกรรม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ