บทที่ 21 ป้อนองุ่นด้วยปาก

จมูกเล็กเชิดรั้นขยับไปมาเมื่อรู้สึกได้ถึงกลิ่นอาหารหอมกรุ่นลอยมา ร่างเล็กเปลือยเปล่าเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงกว้าง เส้นผมสลวยออกจะยุ่งเหยิงสักเล็กน้อย กว่าจะจบสงครามกระสันระหว่างเธอกับนาทีก็ปาเข้าไปเกือบเช้า

เธออยากใช้เวลานอนขี้เกียจบนเตียงให้มากหน่อย เผื่อว่าความปวดเมื่อยที่สะสมมาก่อนหน้าจะเบาบางลงบ้...