บทที่ 109 ร้านค้าโอสถ [1]

“ชอบใจขนาดนั้นเลย”

“อื้อ! เจ้าตัวน้อยน่ารักมาก ตัวนุ่มมากเลย ดูสิฝ่าเท้าสีชมพูแค่กดเบา ๆ ก็รู้สึกดีแล้ว”

“เจ้าชอบก็ดีแล้ว” เฟยอี้หนิงยกมือลูบหัวกงเหยาเย่ด้วยความเอ็นดูก่อนจะหันสายตามองคนข้างกาย “ร้านโอสถของท่านอีกนานหรือไม่กว่าจะถึง”

“ใกล้แล้วอยู่ตรงนั้น”

เฟยอี้หนิงหันสายตาตามปลายนิ้วมือเห็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ