บทที่ 42 จากกันด้วยรอยยิ้ม [1]

ครืดดด..

เสียงเปิดประตูเรียกสองสายตาให้หันมอง คนมาใหม่ยิ้มแย้มให้คนในห้อง ขยับขาก้าวเข้ามา เลื่อนประตูปิด

“พ่อมาแล้วเหรอคะ รีบ ๆ มานั่งไม่งั้นหนูกับแม่จะกินของอร่อยหมดก่อนนะ”

คนมาใหม่แย้มยิ้ม ยกของในมือขึ้น

“ถ้าไม่เหลือให้พ่อบ้างพ่อก็จะไม่แบ่งสิ่งนี้ให้”

ดวงตาคนมองเป็นประกาย “เค้กส้ม!! พ่อร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ