บทที่ 47 หนอนพลิกหน้าดิน

“หืม?” เฟยอี้หนิงซึ่งหายจากอาการตกใจกระแอมไอสองสามครั้งหันกลับมามองด้านหลัง ครั้นเห็นว่าคนบนเตียงหลับไปอีกครั้งจึงคลานเข่าเข้าไปหา

“หนิงเอ๋อร์” ฝ่ามือหนาจับไหล่เล็กแคบของลูกน้อย

เฟยอี้หนิงหันมองส่ายหัวเล็กน้อยพร้อมส่งยิ้มไม่เป็นไรส่งไปให้

เฟยหมิงยังคงรู้สึกไม่วางใจเท่าใดนักแต่ก็ไม่อยากขัดความ...