บทที่ 49 หลิวเย่หาน

เฟยอี้หนิงสาวเท้าเข้าใกล้เขาทันที เด็กน้อยดีใจมากที่ในที่สุดการรอคอยหลายวันของตนก็สิ้นสุดลง

“ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว! ตอนนี้เจ้ารู้สึกปวดหัวบ้างหรือไม่ หรือรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่”

เด็กชายถูกรัวคำถามกะพริบตาปริบ ๆ มองเฟยอี้หนิง นัยน์ตาดำขลับทอประกายสับสนงงงวย หันซ้ายขวามองบรรยากาศรอบกาย

“หมู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ