บทที่ 75 รบกวนด้วยนะเจ้าคะ

“เฮ้อ...นี่สินะที่เขาพูดว่าไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ” เฟยอี้หนิงพึมพำกับตนเองหลังทิ้งตัวนอนหงายบนพื้นภายในห้องนอนของบิดามารดา เด็กน้อยยกมือขึ้นขยับหน้าต่างระบบมองบรรดาโอสถทั้งหลายที่หลายวันมานี้ถูกเปลี่ยนจากสีเทากลายเป็นสีสดใสแล้ว

หลังทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากกว่าครึ่งเดือนในที่สุดโอสถระดับหนึ่งและสองท...