บทที่ 71 ไปคนเดียว

“นังดาว เปิดประตู ฉันรู้ว่าแกยังไม่นอน” เสียงนั้นทำให้ความหวังเล็กๆ ในอกของเธอดับลงทันที

ม่านดาวสูดลมหายใจ พยายามทำหน้าให้เป็นปกติก่อนเดินไปเปิดประตู “ค่ะ คุณผู้หญิง” 

คณิตายืนอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตากวาดมองเธอเพียงครู่เดียวก่อนพูดธุระ “พรุ่งนี้กลับไปทำความสะอาดบ้านอาทิตยวงศ์ ฉันจะให้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ