บทที่ 42 ยังไม่หายคิดถึง NC

แสงจากโคมไฟหัวเตียงสีเหลืองนวลตา ขับเน้นทรวดทรงองเอวที่กำลังเคลื่อนไหวกลับหัวท้ายด้วยท่าหกเก้าอันแสนเร่าร้อนอย่างไม่มีใครยอมใคร เสียงหอบหายใจถี่ ๆ และเสียงเปียกชื้นของสัมผัสจาบจ้วง มีนาแอ่นสะโพกงอนงามขึ้นเหนือใบหน้าคมเข้มของศรันย์ ขณะที่หล่อนเองก็โน้มใบหน้าลงต่ำเพื่อปรนเปรอแท่งรักให้เขาด้วยความช่ำชอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ