บทที่ 57 ไม่อายฟ้าอายดิน

“เฮ้ย! เพื่อนกัน พูดได้ ๆ พูดมาเลย ฉันอยากรู้!” ธิติมาคะยั้นคะยอพลางเขย่าแขนเพื่อนรักไม่ยอมเลิกรา

“ก็...” เตยหอมเม้มริมฝีปากอิ่มจนแดงปลั่ง ก่อนจะกระซิบตอบเสียงแผ่ว

“ก็ลากขึ้นเตียงน่ะสิ... โคตรหื่นเลย ฉันสู้แรงเขาไม่ไหวหรอก คนอะไรก็ไม่รู้แรงเยอะเป็นบ้า”

เตยหอมตอบเพื่อนพลางนึกถึงรสสวาทของคนเอาแต่ใจ สั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ