บทที่ 1 วิวาห์สวมรอย
งานวิวาห์ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และหรูหราสมฐานะภายในโรงแรมระดับห้าดาว บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความยินดีของแขกเหรื่อผู้สูงศักดิ์
ทว่าตัดขาดจากความครึกครื้นภายนอก หญิงสาวในชุดเจ้าสาวแสนสวยกลับยืนจ้องมองเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ด้วยสายตาว่างเปล่า นัยน์ตาคู่สวยหม่นเศร้าดูทุกข์ระทม ขัดกับความสง่างามของชุดที่สวมใส่อย่างสิ้นเชิง
"จะยืนบื้ออยู่อีกนานไหม แขกข้างนอกเขาคอยเจ้าสาวคนเดียว" เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นจากด้านหลัง น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและกดดัน
"แม่คะ.."
"เลิกทำหน้าเหมือนจะตายเสียที ออกไปได้แล้ว!"
"แต่ถ้าเขารู้ว่าหนูไม่ใช่พี่ไอ.."
"แกก็อย่าทำให้เขาสงสัยสิ! ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ!"
ไออุ่นจำต้องก้มหน้าและเดินตามผู้หญิงที่เธอเรียกว่าแม่ไปอย่างไม่อาจขัดขืน หัวใจของเธอกำลังสั่นระรัวด้วยความกลัว
"จูบเลย! จูบเลย!" เมื่องานแต่งดำเนินมาถึงช่วงสุดท้าย เสียงเชียร์จากบรรดาเพื่อนฝูงและแขกเหรื่อดังสนั่น เพื่อกดดันให้คู่บ่าวสาวแสดงความรักต่อกัน
ชายหนุ่มที่ดวงตาทั้งสองข้างมืดบอด พยายามวาดมือออกไปในอากาศเพื่อคว้าตัวหญิงคนรักเข้ามาประคองไว้ในอ้อมกอด เมื่อสัมผัสได้ถึงร่างบางที่สั่นเทาเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาก็ค่อยๆ โน้มลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ท่ามกลางสายตาชื่นชมของทุกคน
"ผมรักคุณนะ..ไอ" คำบอกรักนั้น ช่างบาดลึกลงในใจของผู้ฟังยิ่งนัก
เวลาล่วงเลยไปจนถึงช่วงเวลาสำคัญ นั่นคือการส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอ
ราชสีห์ หรือ สิงห์ เจ้าบ่าวผู้สูงศักดิ์ บุตรชายคนโตของเจ้าของสายการบินยักษ์ใหญ่ ชีวิตที่เคยสมบูรณ์แบบของเขาต้องพังทลายลงเพราะอุบัติเหตุที่ต่างประเทศ ซึ่งไม่เพียงแต่จะพรากดวงตาทั้งสองข้างไปจากเขา แต่มันยังทำให้ความทรงจำของเขาเลอะเลือน สิ่งเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในใจคือความรู้สึกที่ว่าเขามีผู้หญิงที่รักมากอยู่คนหนึ่ง
ราชสีห์ยังมีน้องชายอีกคนคือ ไทเกอร์ หรือ เสือ ชายหนุ่มผู้อารมณ์ร้อนและวู่วาม ซึ่งนิสัยความดุดันก็ถอดแบบมาจากพี่ชายไม่ผิดเพี้ยน
ส่วนเจ้าสาวผู้รับเคราะห์ในคืนนี้คือ ไออุ่น หญิงสาวที่ชื่อของเธอดูจะสวนทางกับชีวิตจริงที่เหน็บหนาว
ไออุ่นมีพี่สาวชื่อไอรดา ซึ่งเป็นลูกรักของพ่อแม่มาโดยตลอด เพราะไอรดาทั้งเรียนเก่งและช่างอ้อน ผิดกับไออุ่นที่มักถูกมองข้ามเพราะความนิ่งเฉยและผลการเรียนที่ไม่โดดเด่น
เรื่องราวเริ่มบิดเบี้ยวเมื่อไอรดาไปเรียนต่อต่างประเทศและพบรักกับราชสีห์ แต่พอชายหนุ่มประสบอุบัติเหตุจนพิการ ไอรดากลับเริ่มตีตัวออกห่าง แต่แม่ของเธอไม่อยากปล่อยบ่อเงินบ่อทองอย่างตระกูลของราชสีห์ไป จึงบังคับให้ไออุ่นมาสวมรอยเป็นพี่สาวแทน ด้วยความที่ใบหน้าและน้ำเสียงคล้ายกันมากและราชสีห์เองก็มองไม่เห็น เขาจึงไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างกายในตอนนี้..ไม่ใช่คนเดิม
ภายในห้องหออันเงียบสงบ..
"ไอจ๋า...ไออยู่ไหน" ชายหนุ่มที่ตกอยู่ในความมืดมิดเอื้อมมือควานไปรอบตัว เพื่อหาพิกัดว่าภรรยาของเขาอยู่ส่วนไหนของห้อง
"ไออยู่นี่ค่ะ ไอขอตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บหนึ่งนะ"
"ให้พี่ช่วยไหม"
"มะ...ไม่ต้องค่ะ คุณนั่งรออยู่ตรงนั้นแหละ" หญิงสาวลี้ภัยความอึดอัด พยายามจัดการกับชุดแต่งงานที่รัดแน่นและถอดยากลำบาก กว่าจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลังจนสำเร็จก็เล่นเอาเหงื่อซึม หลังจากนั้นเธอก็รีบหนีเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำทันที
ครู่ใหญ่ต่อมา ไออุ่นเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ เธอนั่งลงที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งและหยิบครีมมาชโลมผิวเพื่อเบี่ยงเบนความประหม่า
"ไออาบเสร็จแล้วค่ะ คุณไปอาบต่อเถอะ"
สิ้นคำพูดนั้น ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้นจนกระทั่งเปลือยเปล่าไปทั้งตัว
"อุ๊ย.." หญิงสาวที่หันกลับมาเห็นภาพนั้นพอดีถึงกับตาโตด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว หัวใจเต้นโครมคราม
"พาพี่ไปห้องน้ำทีสิ"
"คะ!?" ไออุ่นอุทานออกมาอย่างตกใจ เธอต้องทำอย่างไรต่อไป..ในคืนเข้าหอที่เต็มไปด้วยคำลวงหลอกนี้
เขียนโดย: ชะนีติดมันส์
