บทที่ 2 ตอนที่2 พายุ

ตอนที่2

พายุ

เพลงพิณรีบเก็บรูปใบนั้นลงกล่อง ก่อนปิดฝากล่องแรง ๆ ราวกับต้องการปิดอดีตทั้งหมดเอาไว้

แต่ในจังหวะเดียวกัน โทรศัพท์มือถือกลับสั่นขึ้น

หญิงสาวชะงักเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ

“รามิล”

เลือดในกายเย็นเฉียบทันที เธอปล่อยให้สายดังอยู่พักใหญ่ ก่อนตัดสินใจกดตัดสายทิ้ง แต่ไม่ถึงวินาที ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา

“รีบแต่งงานเพื่อหนีฉันจริง ๆ สินะ”

เพลงพิณเม้มริมฝีปากแน่น อีกข้อความตามมาติด ๆ

“คิดว่าผู้ชายอย่างธีธัชจะรับอดีตของเธอได้เหรอ” น้ำตาค่อย ๆ เอ่อขึ้นช้า ๆเธอเกลียดความรู้สึกนี้เหลือเกิน เกลียดการถูกตามหลอกหลอน

เกลียดอดีตที่พยายามลืมและเกลียดตัวเอง…ที่ยังไม่กล้าบอกความจริงกับธีธัช

หญิงสาวทรุดตัวนั่งลงข้างเตียง มือสั่นจนแทบถือโทรศัพท์ไม่อยู่ในหัวมีแต่คำพูดของธีธัชที่เพิ่งพูดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

“ถ้าเราแต่งงานกัน ผมจะทำหน้าที่สามีให้ดีที่สุด”

ยิ่งคิด หัวใจก็ยิ่งเจ็บ เพราะผู้ชายคนนั้นกำลังจริงใจ ขณะที่เธอ…กลับมีอดีตสกปรกติดตัว เสียงข้อความดังขึ้นอีกครั้ง

“เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก เพลง”น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงบนหน้าจอมือถือเงียบ ๆ

ด้านนอก ฝนยังคงตกไม่หยุดเหมือนพายุที่กำลังก่อตัวขึ้นในชีวิตของเธอเช่นกัน…