บทที่ 3 เมียบำเรอ ล้างหนี้ EP3

“คุณคะ...นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

ดารินเบิกตากว้าง ริมฝีปากที่เริ่มซีดเผือดสั่นระริกขณะเอ่ยถามสามีด้วยน้ำเสียงเครือสะอื้น หญิงสาววัยกลางคนที่ยังคงเค้าความสวยสง่าแทบจะล้มทั้งยืน เมื่อกลับมาจากทำธุระแล้วพบว่าบ้านเดี่ยวสองชั้นแสนอบอุ่นของตน กำลังถูกรุกรานจากกลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำจำนวนไม่ต่ำกว่าสี่คน พวกเขากำลังรื้อค้นและขนย้ายข้าวของเครื่องใช้ เฟอร์นิเจอร์ ตลอดจนของมีค่าภายในบ้านออกไปทีละชิ้นสองชิ้นอย่างไม่ปรานี ซ้ำร้ายชายหน้าเหี้ยมคนหนึ่งยังเพิ่งลั่นวาจาตะเพิดให้นางและครอบครัวไสหัวออกไปจากบ้านหลังนี้

บ้านหลังนี้คือหยาดเหงื่อแรงกาย เป็นรังรักที่นางและสามีช่วยกันเก็บหอมรอมริบมาตั้งแต่ครั้งที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ จากบ้านหลังเล็กๆ ค่อยๆ ขยับขยายต่อเติมจนใหญ่โตและร่มรื่นเช่นปัจจุบัน มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิดสำหรับคนที่เริ่มต้นจากศูนย์ ไม่ได้ร่ำรวยมีเงินทองเหลือใช้มาตั้งแต่เกิด ทุกตารางนิ้วในบ้านหลังนี้มีความทรงจำของนางและลูกสาวซุกซ่อนอยู่

ทว่าเมธา...ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว กลับทำได้เพียงยืนก้มหน้านิ่ง นัยน์ตาของหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบปีเลื่อนลอยและเศร้าสร้อย ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะขัดขืน เขาจ้องมองโทรทัศน์จอใหญ่และชุดโซฟานำเข้าถูกขนย้ายออกไปต่อหน้าต่อตาอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก

ด้วยความละโมบและผีพนันที่เข้าสิง ทำให้วันนี้หนุ่มใหญ่เจ้าของโรงแรมขนาดสี่ดาวถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว เงินทองที่เคยสะสมไว้ในบัญชีหลายสิบล้านบัดนี้อันตรธานหายไปจนหมดเกลี้ยง ไม่เหลือติดบัญชีแม้แต่สตางค์แดงเดียว โรงแรมที่เคยเป็นความภาคภูมิใจ ก็ถูกยึดกลายเป็นสินทรัพย์ของคนอื่นไปแล้วอย่างสมบูรณ์

เมื่อประมาณห้าเดือนที่แล้ว เมธาพลาดผิดอย่างมหันต์ที่ริอ่านไปแสวงโชคในคาสิโนหรูของประเทศเพื่อนบ้าน ด้วยความทะนงตัวและคิดว่าตนเองเป็นนักธุรกิจที่รู้จักประมาณตน ไม่ลุ่มหลงจนกลายเป็นผีพนันเหมือนพวกขี้แพ้คนอื่นๆ เขาจึงคะนองใจ คราแรกที่เริ่มเล่น เม็ดเงินที่ได้กลับมามันมากมายมหาศาลจนทำให้เขาเริ่มย่ามใจและติดกับดัก

แต่พอวันเวลาผ่านไป จากอาทิตย์กลายเป็นเดือน จากที่เคยได้กำไรเป็นกอบเป็นกำ เมธาเริ่มหน้ามืดตามัว ลุ่มหลงมัวเมากับกิเลสและความโลภ รถยนต์ที่เคยใช้ในสภาพกลางเก่ากลางใหม่ ถูกเปลี่ยนเป็นรถสปอร์ตเปิดประทุนยี่ห้อหรูราคาแปดหลัก ความฟุ้งเฟ้อเริ่มทำให้เขาถลำลึกจนกู่ไม่กลับ บ้านช่องเริ่มไม่ยอมกลับ อ้างว่าติดคุยธุรกิจ งานการที่โรงแรมเริ่มทิ้งขว้าง และในที่สุด หายนะก็มาเยือน เขาเริ่มเสียพนันทีละล้าน สองล้าน จนยอดหนี้พุ่งทะยานเข้าสู่หลักสิบล้าน กว่าที่หนุ่มใหญ่หัวใจทะนงจะรู้สึกตัวและตื่นจากภวังค์อันหอมหวาน มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

ทุกอย่างที่เขาสร้างมากับมือได้เปลี่ยนชื่อผู้ครอบครองไปแล้ว และเจ้าของคนใหม่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเจ้าหนี้มาเฟียหนุ่มเจ้าของบ่อนคาสิโนที่นั่น ผู้ซึ่งยอมอนุมัติวงเงินกู้ให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อถอนทุน จนกลายเป็นหนี้สินก้อนมหึมาเกินกว่าที่เมธาจะชดใช้ไหว

“คุณคะ ฉันถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณเอาแต่ยืนเงียบแบบนี้ บอกฉันมาเดี๋ยวนี้”

ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากปราดเข้าไปเขย่าแขนสามี ร้องถามซ้ำอีกครั้งด้วยหัวใจที่แตกสลาย เมื่อเห็นว่าผู้เป็นสามียังเอาแต่ยืนนิ่งราวกับคนไร้วิญญาณ

“ผม...ผมขอโทษที่รัก ผมผิดไปแล้ว”

สิ้นคำพูดนั้น ร่างท้วมของเมธาก็ทรุดฮวบลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ สองมือยกขึ้นปิดหน้า พร่ำบอกคำขอโทษซ้ำไปซ้ำมาอย่างคนไร้หนทาง หยาดน้ำตาแห่งความอัปยศและรู้สึกผิดหลั่งไหลออกมาอาบสองแก้มอย่างไม่คิดจะอายสายตาใคร

ดารินตกใจสุดขีดกับการกระทำของสามี นางรีบทรุดกายลงนั่งเคียงข้าง สองมือประคองใบหน้าที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาของเขา จ้องลึกเข้าไปในแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างต้องการคำตอบที่กระจ่างชัดมากกว่าคำว่าขอโทษ

“คุณบอกฉันมา บอกความจริงฉันมาเดี๋ยวนี้ ว่าผู้ชายพวกนี้เป็นใคร แล้วทำไมถึงมายึดของในบ้านเรา” นางคาดคั้นด้วยน้ำเสียงกร้าว แววตาจริงจังปนหวาดหวั่น

“เรา...เรากำลังจะหมดตัว” เขาเค้นเสียงตอบกลับไปสั้นๆ ริมฝีปากสั่นระริก ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาภรรยา เขาไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอธิบายให้ดารินฟังอย่างไร ว่าเขาสร้างหนี้พนันไว้ล้นพ้นตัว

“ฉันไม่เข้าใจ หมดตัวเรื่องอะไร ธุรกิจโรงแรมของเราก็ยังไปได้สวยไม่ใช่เหรอ” ดารินถามกลับเสียงสั่น ความกลัวเริ่มเกาะกุมหัวใจ

“ผม...ผมติดการพนัน ที่รักผมขอโทษ ผมขอโทษที่ผิดสัญญากับคุณ”

คำสารภาพนั้นราวกับสาฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลงมากลางกะหม่อมของดาริน เมธาพยายามคว้ามือทั้งสองข้างของภรรยามากุมไว้แน่น พร่ำพูดคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า หวังเพียงเสี้ยวความเมตตาว่าอีกฝ่ายจะยอมยกโทษให้กับความพลั้งพลาดที่เขาก่อขึ้น

“การพนัน นี่คุณกล้ากลับไปยุ่งกับมันอีกแล้วเหรอ”

ดารินสะบัดมือออกอย่างแรง ตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโกรธจัดจนตัวสั่น นัยน์ตาของนางเบิกกว้างเต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง “คุณทำแบบนี้ได้ยังไง คุณก็รู้ว่าการพนันมันทำลายครอบครัวมานักต่อนัก บทเรียนจากคุณพ่อของคุณที่ต้องผูกคอตายหนีหนี้พนัน ทิ้งให้คุณต้องกัดฟันสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก มันไม่ได้สอนให้คุณจดจำและเข็ดขยาดกับความวิบัติของมันเลยหรือไง”

คำพูดที่แทงใจดำทำเอาเมธาสะอึก เขาก้มหน้านิ่ง น้ำตาไหลพราก อดีตที่พยายามลืมเลือนย้อนกลับมาทิ่มแทง เขาเคยให้คำมั่นสัญญากับภรรยาไว้หนักแน่น ว่าจะไม่มีวันยุ่งเกี่ยวกับการพนันและผู้หญิงอื่น แต่ความโลภมันบังตาจนเขาลืมเลือนความเจ็บปวดในอดีตไปเสียสิ้น

“ผมขอโทษ”