บทที่ 3 หนี้
“ถุย... สำหรับคนอย่างกู ไม่เคยขาดผู้หญิงสักครั้ง ข้อเสนอของมึงมันไม่ได้เรื่องแล้วไอ้ยิว อีกอย่างน้องสาวมึงไม่มีค่าถึง 10 ล้านหรอกว่ะ” ผมเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อไอ้ยิวให้มันลุกขึ้นจากพื้นขึ้นมาประจันหน้ากับตัวเองอย่างจัง “กูให้มึงดูหน้ากูเป็นครั้งสุดท้ายของชีวิตนะไอ้ยิว ก่อนที่จะหมดลมหายใจ”
เพราะคนพูดที่เฉียบขาด การกระทำที่มั่นคง ทุกอย่างบ่งบอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดล่อเล่นอีกแล้ว ไม่มีการเลี้ยงไข้ให้เรื่องยืดยาว
“ฉันรับรองจริง ๆ นะว่ายาหยีน้องกูมันยังสดยังซิง จริง ๆ ขนาดเที่ยวกลางคืนยังไม่เคย นับประสาอะไรกับมันจะเคยเรื่องแบบนั้น”
ผัวะ!
“กูบอกว่า....”
ตุบ!
แรงกำปั้นของผมชกไปยังใบหน้าของไอ้ยิวอย่างจังอีกครั้งหนึ่ง จนตอนนี้ร่างของมันทรุดลงไปนอนราบกับพื้นเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่ทันพูดจบประโยคก็มีเสียงวัตถุหนึ่งตกมากระทบอยู่บนเท้าของผมทันทีพร้อมกับแสงจะสว่างจ้า วัตถุนั้นมันทำให้ผมก้มเก็บขึ้นมาแล้วก็เจอกับบางสิ่งบางอย่างที่แสดงเป็นรูปภาพออกมาอย่างชัดเจน
“เออ กูตกลงกับข้อเสนอของมึงไอ้ยิว อีกสองวันกูจะไปรับ ‘ของ’ มาด้วยตัวเอง เตรียมไว้ด้วยละ หวังว่าจะไม่มีปัญหาไม่งั้นคราวนี้ลมหายใจของมึงได้ไปจากโลกนี้ของจริง”
“…”
โทรศัพท์ถูกโยนไว้ที่หน้าอกของยิวอย่างแม่นยำราวกับการจับวาง อีกทั้งสายตารัตติกาลของคนที่ยืนอยู่ข้างที่เขานอนก็มีสายตาที่แวววาวอย่างชัดเจน เหมือนกำลังเห็นบางสิ่งที่น่าสนุก
“เอออีกอย่างที่มึงควรรู้ ไม่มีระยะกำหนดว่ากูจะคืนของให้กับมึง กูจะคืนให้ก็ต่อเมื่อเบื่อไร้คุณค่าไปแล้วเท่านั้น”
นี่เป็นข้อที่ฝ่ายนั้นควรรับรู้ให้กระจ่าง
เพราะคนตอนนี้ไอ้ยิวไม่ได้เป็นฝ่ายที่ทำให้ผมต้องทำตามมัน ทุกอย่างมันควรเป็นฝ่ายของผมเท่านั้นที่มีแต้มต่อมากกว่า
“…”
“หวังว่ามึงจะไม่คิดตุกติกอีก”
ผมยังงงกับการกระทำของไอ้ซัน ที่เดินจากที่นี้ไปแล้ว ทำไมเจ้าหนี้ของตัวเองมันเกิดมีการเปลี่ยนใจกะทันหันแบบนี้ มันตอบรับข้อเสนอของผมอย่างง่ายดายแบบนี้ทั้ง ๆ ที่มันก็ปฏิเสธมาก่อนหน้า แต่ก็ชั่งเถอะจะสาเหตุอะไรยังไงก็ตามแต่ ในตอนนี้ผมก็มีชีวิตอยู่ต่อบนโลกแล้วและไม่ต้องได้ใช้หนี้สักบาทมันก็ดีมาก ๆ แล้ว
@VILLAIN CLUB
เสียงดนตรีที่ดังขึ้นมาพร้อมกับแสงสีเสียงที่วูบวาบอย่างครื้นเครง และต่อเนื่องจนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดยั้งในค่ำคืนที่แสนยาวนาน แม้จะก้าวเข้าสู่วันใหม่ไปเรียบร้อยแล้วก็ตาม แต่นักท่องราตรีทุกคนในที่นี้ยังไม่เลิกราง่าย ๆ ความสนุกที่ต้องการปลดปล่อยมันยังไม่หายไป
ทุกคนยังสนุกสนานในคลับใต้ดินแห่งนี้ ยังไม่มีทีท่าหยุดยั้งเลยสักนิด มีทั้งเต้นกันอย่างเมามัน กอดจูบลูบไล้กันระหว่างชายหญิงแบบ one night stand บ้างหรือแบบผัวเผลอแล้วเจอกันก็มี เรียกได้ว่ามามั่วแบบทั่วถึงเลยก็ว่าได้ ส่วนถ้าจะถามว่าการพนันมีไหมบอกได้เลยว่าจะเหลือหรอมีแน่นอนอยู่แล้วทุกรูปแบบ
ความบันเทิงเหล่านี้สามารถล้วนหาได้ที่นี่ จะพูดได้ว่าเป็นแหล่งรวบรวมอบายมุขทุกๆ อย่างมันก็ถูกต้องผมเดินเข้ามาในคลับอย่างโดดเด่นตั้งแต่ประตูมาแล้วสายตาทุกคู่ต่างมองมาตามด้วยเสียงกระซิบต่างๆ มากมาย
นี่ไงพี่ซันหนึ่งใน 7 VILLAIN
พี่ซันหล่อลาก
อยากเป็นแฟนจัง
อยากมีผัวเป็นพี่ซัน หล่อ รวย เนี่ยแหละพ่อของลูก
ผมอยากจะตอบกลับว่าเห็นแบบนี้ผมเลว ๆ เถื่อน ๆ ก็เลือกนะแม่ของลูกนะครับ มีแค่เล่นสนุกกันตามประสานั้นก็มีบ้าง แต่ไม่ใช่ตลอดไป
สถานการณ์ที่น่าเบื่อที่สุดและหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือคนมาเที่ยวค่อนข้างเยอะพอสมควร จึงทำให้ต้องเดินเบียดเสียดกันพอสมคว รจนจะไปถึงโซนที่เพื่อนผมรออยู่ก็เลยทำให้สาวๆ ที่เต้นอยู่เข้ามาเกาะแขนลูบหน้าอกหอมต้นคอ หอมแก้มจนเลอะลิปสติกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ไปโดยปริยายอีกอย่างที่นี่ก็เป็นที่สุ่มหัวของ 7 VILLAIN ทุกคนจะชอบมาที่นี่มากแล้วในวันนี้ก็เหมือนกัน
“เฮ้อ!”
ผมทรุดนั่งลงที่โซฟาทันทีที่เดินมาถึงก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ใช่ผมไม่ชอบให้ผู้หญิงแตะต้องตัวสักเท่าไหร่ พูดง่ายๆ ก็คือหวงตัวนั้นแหละ จะนอนกับผู้หญิงที่ตัวเองเลือกเท่านั้นนอกจากนั้นก็เซโนครับ ไม่มีทางที่จะได้แอ้มผมแน่นอนก็บอกแล้วไงว่าถึงผมเลว เถื่อนแต่ก็เลือกแม่ของลูกครับ
“มาคนสุดท้ายเลยนะมึงไอ้ซันกูรอจนรากงอกขึ้นละวะ”
เสียงเข้มดังขรึมดังมาจากอีกฟากหนึ่งซึ่งค่อนข้างมืดสลัวๆ นิดๆ จนเกือบไม่เห็นตัวคนพูดเท่าไรแต่ทำไมจะไม่รู้ว่ามันเป็นเสียงไอ้เร็น
หนุ่มที่ค่อนข้างขาโหดเอาเรื่องกับทุกคนที่เข้ามามีเรื่องด้วยแต่ใช่ว่าไอ้ซันคนนี้จะสนที่มันพูดนิครับ ผมดึง SKL strawberry Menthol บุหรี่รสที่ผมชอบมากและโปรดปรานที่สุดเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะกลิ่นของมันสตอเบอรี่อีกอย่างเมื่อสูบเสร็จแล้วไม่มีกลิ่นเหม็นติดตัว
นี่แหละที่น่าซื้อและน่าใช้
“อะเช็ดก่อนไหมแก้มมึงรอยเต็มเชียว ปกติโคตรหวงตัววันนี้มาแปลกวะปล่อยให้สาวหอมแก้มลูบไล้ด้วย
แปลกเหี้ย ๆ”
มือขาวๆ ของไอ้เทนยื่นทิชชู่มาให้ก่อนที่ผมจะรับไว้แล้วรีบเช็ดไปที่แก้มของตัวเองทันทีเพราะเริ่มขยักแขยงเต็มทีแล้ว
ปล่อยให้แค่หนึ่งวันนี้วันเดียว วันอื่นๆ อย่าหวัง
“กูไม่ได้แปลกอะไรทั้งนั้น กูแค่อารมณ์ดีเฉยๆ”
ผมตอบพวกมันก่อนที่ตัวเองคว้าแก้วขึ้นมามองน้ำเหลวๆ สีอำพันที่หมุนไปมาในแก้วตามแรงมือที่ผมส่งไปเบาๆ ก่อนที่จะกระดกเข้าปากรวดเดียวจบ
“วันนี้มึงทวงหนี้ได้เยอะหรอวะไอ้ซัน?”
