บทที่ 74 พาล

บทที่ 74 พาล

“คนพาลไงวะไอ้เร็นมึงไม่รู้เหรอ?”

เสียงไอ้ยูพูดขึ้นพรางทำท่ายกคิ้วกวนๆให้กับผมแต่ก็ช่างเถอะพูดกับไอ้นี่ไปก็ไร้ประโยชน์ยิ่งหาเรื่องมันด้วยวาจามันก็ยิ่งตอบกลับมาไม่หยุดหย่อนเสียที น่าเบื่อวะ

“มึงพอไอ้ยู” แต่เร็นก็ห้ามไอ้ยูให้หยุดกวนส้นผมพอดีก่อนที่มันจะหันมามองผมด้วยแววตาที่มีคำถาม ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ