บทที่ 150 คืนเร่ารัก (3)

ลมหายใจหนักหน่วงเป่ารดความอูมอวบ ใช้นิ้วแกร่งแยกกลีบกุหลาบออกจากกัน มองดูร่องชุ่มฉ่ำสีสดที่ไม่อาจชักช้าลีลาได้อีก

“ฮึก..เฮียเฉิน อื้อ เฮียขา” ส่งเสียงพึงพอใจยามที่เขาตวัดลิ้น ฉกชิมความหวานสลับกับดูดเบาๆ อย่างอยากกระหาย ไม่พอแค่นั้น เขายังสอดนิ้วแข็งแรงเข้ามาช่วยกระตุ้น ตักตวงน้ำรักที่ไหลเอ่ออย่างมู...