บทที่ 26 ปฏิเสธ (3)

“เดี๋ยวผมจะเอาไปให้คุณเฉินเองครับ สบายใจได้” ดวงตาเล็กหยีมองเธอ ท่าทางใจดีและเป็นกันเองของน้าทวนทำให้ไอริณไม่รู้สึกเกร็งที่ได้คุยด้วย

“ทานให้อร่อยนะคะน้า”

“ครับผ้ม งั้นผมไปก่อนนะครับ เข้างานสายเดี๋ยวโดนว่าเอาได้” ไอริณจึงพยักหน้าไปที เธอยืนรอจนกระทั่งรถจักรยานยนต์คันนั้นวิ่งหายพ้นรัศมีสายตาจึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ