บทที่ 17 กลับมาเป็นเหมือนเดิม

“เอ่อ คือ...” เธอพยายามหาคำพูด แต่กลับพูดไม่ออก

“พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะดุฝ้ายนะครับ หรือว่าฝ้ายจะให้พี่อาบให้เป็นการขอโทษดีล่ะ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดข้างหู ทำให้ปภาวรินทร์สะท้านไปทั้งตัว

“พี่ภัฏ อื้ย!! อย่าค่ะ” หญิงสาวพยายามดิ้นหนีจากการถูกกอดรัด แต่เขากลับยิ่งกระชับอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ