บทที่ 37 อย่าให้เกลียดจนมองหน้าไม่ได้

อย่าให้เกลียดจนมองหน้าไม่ได้

หลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ มิลินก็รีบเดินออกจากบ้านพัก ตั้งใจจะออกไปเรียกแท็กซี่

แต่ยังเดินไม่พ้นทางเชื่อมสวน ร่างสูงของกองทัพก็เดินมาดักหน้าไว้ก่อน

มิลินสะดุ้ง ทว่าเพียงเสี้ยววินาทีก็กลับมานิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วเบี่ยงตัวจะเดินผ่านไป

“ให้ไปส่งไหม”

เธอไ...