บทที่ 45 เก็บความรู้สึกไม่เก่งอีกต่อไป

สายตาของกองทัพยังจับอยู่ที่อาชิกับมิลินไม่วาง

ทั้งคู่ยืนคุยอย่างสนิทสนม ท่ามกลางผู้คนรอบเวที ราวกับโลกนี้มีกันอยู่แค่สองคน และในวงแขนของมิลิน... มีช่อกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่เธอกอดไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม

ภาพนั้นทำให้กรามของกองทัพขบแน่นช้า ๆ

“แม่ง...” เขาพึมพำ “เดี๋ยวนี้ออกหน้าออกตากันขนาดนี้แล้วเหรอ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ