บทที่ 59 ยังไม่ใช่เวลา

เจ๊พริกหัวเราะร่วนอย่างคนสนุกปาก

“เจ๊...”

“เอ้า... ก็คนหวังดี”

คนตัวโตทอดสายตาลงต่ำอยู่อึดใจหนึ่ง ก่อนที่สันกรามคมจะบดเข้าหากันแน่น “หวังดีกับผีสิเจ๊” น้ำเสียงกดต่ำจนน่ากลัว

แต่คนโดนดุกลับยิ่งหัวเราะหนักกว่าเดิม “โอ๊ย อย่าดุไปเลย หัดทำใจยอม ๆ ซะบ้าง จะได้ไม่หนักเวลาไม่ได้ดั่งใจ”

“เออ รู้แล้ว!” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ