บทที่ 71 ปล่อยไป...ใจก็ไม่กล้า

อาชิขบกรามแน่น มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันช้า ๆ พลางจ้องไปยังวงเหล้าตรงหน้า

โกรธแค้นจนอยากเดินเข้าไปต่อยหน้าคนทั้งโต๊ะให้คว่ำ

แต่ลึก ๆ ก็รู้ดี ถ้ารีน่าไม่ปล่อยความอิจฉากับความอยากเอาชนะครอบงำตัวเอง เรื่องเหี้ยพวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นตั้งแต่แรก

ตรงหน้าเขา รีน่ากำลังถูกกรอกเหล้า แก้วแล้วแก้วเล่า

“พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ