บทที่ 7 บทที่ 6 คนดื้อ
หลังจากที่ชายหนุ่มออกคำสั่งเจ้ากี้เจ้าการชีวิตเธอสารพัดก็ทำให้อัญญารู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่อุ้มท้องมาหาเขาถึงที่บ้าน จากตอนแรกที่ต้องการแค่รับผิดชอบลูกกลายเป็นว่าเขากำลังควบคุมแม่ของลูกด้วย
"ไม่ต้องมาทำหน้างอไปอาบน้ำได้แล้ว นี่มันกี่โมงกี่ยามคนท้องต้องได้รับการพักผ่อนให้เพียงพอนะ เข้าไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวออกมาดื่มนมก่อนนอน"
เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่ตรงราวก่อนจะเดินกลับมายื่นให้หญิงสาวที่ตอนนี้นั่งอยู่บนเตียงนอน ใบหน้างอง้ำบอกบุญไม่รับสุดๆ ในหัวคิดแผนที่จะออกไปจากที่นี่ให้ได้เพราะไม่อยากอยู่ภายใต้คำสั่งของเขา
"ไม่ดื่ม ไม่อาบ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น...!"
"โอเค~"
เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาหญิงสาวจากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขน อัญญาดีดดิ้นไปมาไม่ยอมให้เขาแต่เนื้อต้องตัว แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม
"ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้คนบ้า!"
"ดื้อนักนะให้ไปอาบดี ๆ ไม่ชอบ อ้อ อยากให้อาบให้ใช่ไหมล่ะได้สิ"
เขาอุ้มเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งหญิงสาวพยายามที่จะดีดตัวลงแต่ก็ถูกชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้หอมแก้มเธออย่างแรงจนหญิงสาวถึงกับนิ่งอึ้งไป
"อ๊ะ..."
"ถ้ายังดิ้นอีกคราวนี้จะจูบนะ"
"..."
อัญญานิ่งเงียบไปก่อนจะเอามือทั้งสองข้างปิดแก้มของตัวเองเอาไว้เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะล่วงเกินเธออีก เพียงแค่เจอกันไม่กี่ชั่วโมงเธอเปลืองตัวขนาดนี้แล้ว ไม่อยากจะคิดว่าถ้าอยู่ด้วยกันทุกวันจะโดนขนาดไหน
"หึ...ไม่ดื้อแล้วเหรอยังอยากจูบอยู่นะ"
"ลามก!"
หญิงสาวสะบัดหน้าใส่ชายหนุ่มด้วยความงอน เขาอุ้มเธอเข้ามาในห้องน้ำก่อนจะวางหญิงสาวไว้ตรงอ่างล้างมือหน้ากระจก เจอริคเดินไปตรงอ่างอาบน้ำก่อนจะเปิดน้ำอุ่นจนเต็มอ่าง จากนั้นก็อุ้มหญิงสาววางลงบนพื้นก่อนจะเอื้อมมือไปจับคอเสื้อของเธอเอาไว้
"กรี๊ด...! จะทำอะไร"
หญิงสาวสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มจับคอเสื้อของเธอเอาไว้ หญิงสาวรีบผลักตัวของเขาให้ออกห่างก่อนจะเอามือจับคอเสื้อของตัวเองเอาไว้ทั้งสองข้าง จ้องมองใบหน้าด้วยความไม่พอใจสุดขีด
"ก็จะช่วยแก้เสื้อให้ไงไม่งั้นจะอาบน้ำได้ยังไงล่ะ"
ชายหนุ่มตีหน้ามึนทั้งที่รู้ดีว่าเขากำลังลวนลามเธออยู่ ผู้หญิงดื้อแบบนี้จะกำราบให้อยู่หมัดก็ต้องทำหน้าตายแบบนี้แหละ ยิ่งไปเถียงด้วยจะทะเลาะกันเปล่าๆ
"ไม่ต้องออกไปเลยนะเดี๋ยวหนูจะอาบเอง"
"ท้องอยู่นะถ้าลื่นล้มหัวแตกจะทำยังไง ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวพี่อาบให้"
"อี้...! ผู้ชายอะไรหน้าด้านหน้าทนชะมัดเลย พูดขนาดนี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ"
"เป็นผัวเมียกันไม่เห็นจะต้องอายเลย ว่าแต่คืนนั้นเราทำท่าไหนกันบ้างนะเดี๋ยวคืนนี้จะลองเปลี่ยนท่าอื่นบ้าง"
"ไอ้...!"
อัญญากำมือแน่นด้วยความโกรธจัดจ้องมองสบตาเขาอย่างไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้มากนัก ถ้าไม่ติดว่ารวยสามารถดูแลเธอกับลูกได้ไม่มาหาให้เสียเวลาหรอก ชิ~
"เร็วๆ สิแก้ผ้าเดี๋ยวนี้"
"หันหลังไปสิ"
"เรื่องมากนักนะ"
เขายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเพื่อให้หญิงสาวถอดเสื้อผ้าของตัวเอง เจอริคเดินไปตรงอ่างอาบน้ำก่อนจะเทน้ำนมลงไปขวดใหญ่เพื่อให้หญิงสาวอาบจะได้ผิวพรรณนุ่มนวลดูเปล่งปลั่ง
"ทำอะไรอะ"
ขนมหวานมองการกระทำของชายหนุ่มด้วยความไม่เข้าใจ ในระหว่างที่เธอถอดเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยก็รีบหยิบผ้าขนหนูมาพันตัวเองเอาไว้
"เทน้ำนมไปผสมในน้ำไงจะได้อาบ"
"คนที่นี่เขาแช่น้ำนมกันเหรอ"
"ถ้าไม่แช่น้ำนมแล้วจะให้แช่อะไรล่ะ"
เขาเหลือบสายตาหันไปมองหญิงสาวก่อนจะเลิกคิ้วถาม ผู้หญิงก็ชอบแช่น้ำนมกันทั้งนั้นแหละเพราะมีประโยชน์หลายอย่างต่อผิวพรรณและสุขภาพ โดยเฉพาะในด้านความสวยงามและการผ่อนคลาย น้ำนมสามารถบำรุงผิวให้นุ่มและชุ่มชื่น ผลัดเซลล์ผิวอย่างอ่อนโยน ลดการระคายเคืองและอักเสบของผิวแถมยังผ่อนคลายและสามารถลดความเครียดได้ด้วย ผิวพรรณดูกระจ่างใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาเป็นรองประธาน Lumina Clinic นะอย่าลืมสิ คลินิกเสริมความงามระดับประเทศรองประธานเช่นเขาจะไม่รู้ข้อมูลพวกนี้ได้ยังไง
"ไม่รู้สิคะ หันหลังไปสิหนูจะอาบน้ำแล้ว"
เธอเดินมายืนอยู่แผ่นหลังของเขาก็จะดันชายหนุ่มไปยังประตูห้องน้ำ เขาส่ายหน้ายิ้มๆ แต่ก็ยอมทำตามที่เธอสั่งเพราะขี้เกียจทะเลาะกับอัญญาในตอนนี้
"ลงไปแช่เถอะไม่ดูหรอก"
"ถ้าหันกลับมานะน่าดู"
หญิงสาวเอ่ยข่มขู่กลับไปก่อนจะแกะผ้าขนหนูออกจากตัวของตัวเอง จากนั้นก็ก้าวเท้าด้านขวาลงไปในอ่างก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะมันเป็นอุณหภูมิที่อุ่นพอดี และเมื่อเธอก้าวเท้าซ้ายเข้ามาตามก็หย่อนตัวลงไปนอนแช่ในอ่างอาบน้ำซึ่งมีน้ำนมผสมอยู่ กลิ่นหอมอ่อนๆ บวกกับอุณหภูมิที่อุ่นพอดีทำให้เธอรู้สึกสบายตัวขึ้นมาก
"ฮ้า~ สบายจัง"
ชายหนุ่มได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะเหลือบสายตาหันไปมองซึ่งตอนนี้หญิงสาวกำลังใช้มือทั้งสองข้างประกบกันก่อนจากตักน้ำนมขึ้นมาเทใส่ตัวเอง ใบหน้ายิ้มแย้มดูมีความสุขก็ทำให้เจอริครู้สึกสบายใจขึ้น อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้โวยวายตลอดเวลา ยังมีมุมที่น่ารักอยู่เพราะฉะนั้นหลังจากนี้จะต้องพยายามทำความรู้จักกันให้มากขึ้น และในระหว่างที่ทุกอย่างยังไม่คลี่คลายเขาจะต้องหาหลักฐานทุกอย่างที่คิดว่าจะหาได้และทุกอย่างจะจบลงในเร็วๆ นี้แน่นอน
เขาตัดสินใจออกมาจากห้องน้ำและเดินไปหยิบชุดนอนของตัวเองมา อัญญาเป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กน่าจะใส่เสื้อผ้าเขาไม่ได้ แต่บางตัวที่เขาซื้อมาแล้วใส่ไม่ได้เธอน่าจะสวมใส่ได้พอดี หลังจากที่เจอริคจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็เดินมานั่งลงตรงโซฟาระหว่างที่รอหญิงสาวอาบน้ำเสร็จ และนี่เป็นเวลาเกือบ 1 ชั่วโมงแล้วยังไม่มีวี่แววว่าเธอจะออกมาเลย
"อัญญาอาบน้ำนานเกินไปแล้วนะ"
"เสร็จแล้วน่า"
ถึงเธอจะบอกว่าเสร็จแต่ไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำสักที ชายหนุ่มจึงวางโทรศัพท์ของตัวเองลงบนโต๊ะก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอในห้องน้ำ และเมื่อเดินเข้ามาถึงก็เจอหญิงสาวกำลังจะเดินออกมาพอดี ซึ่งเธอเห็นหน้าของเขาก็ตกใจเซถอยหลังเกือบจะหงายหลังล้มลงไปแต่โชคดีที่ชายหนุ่มไปรับไม่ได้ทัน
"อ๊ะ...!"
"ระวังหน่อยสิทำไมไม่ระวังแบบนี้"
ชายหนุ่มบ่นออกมาก่อนจะอุ้มหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนจากนั้นก็พาเดินออกมาจากห้องน้ำแล้ววางเธอลงบนเตียงนอนด้วยความอ่อนโยน
"ก็เข้ามาทำไมล่ะตกใจหมด"
เธอทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะมองหาเสื้อผ้าของตัวเอง วันนี้กะไว้ว่าจะแค่มาเรียกร้องหาความรับผิดชอบไม่ได้ตั้งใจที่จะมาอาศัยอยู่ที่นี่ก็เลยไม่ได้เตรียมอะไรมา ใครจะคิดว่าเขาจะกักขังเธอไว้ที่นี่ล่ะ
"ใส่เสื้อผ้าพี่ไปก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปซื้อ"
"ไม่ต้องหรอกพรุ่งนี้ก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว"
เธอหยิบเสื้อผ้าที่เขาส่งมาให้รีบสวมใส่ทันที เจอริคเงียบไปสักพักพิจารณาถึงประโยคคำพูดของเธอเมื่อครู่ก็มีแผนอะไรบางอย่าง
"ถ้างั้นพรุ่งนี้ไปตรวจร่างกายกันก่อน ส่วนจะอยู่ที่นี่หรือไม่เดี๋ยวเรามาคุยกันอีกทีดีไหม"
"ได้...!"
"โอเค งั้นก็นอนได้แล้วดื่มนมตรงหัวเตียงด้วยนะ"
"อือ รู้แล้วน่า"
หญิงสาวบ่นออกมาก่อนจะคลานขึ้นไปอยู่บนเตียง ชายหนุ่มเดินไปหยิบนมตรงหัวเตียงส่งไปให้บังคับให้หญิงสาวดื่มจนหมดแก้ว เธอทำหน้างอง้ำรับแก้วนมมาดื่มจนหมดก่อนจะส่งคืนไปให้
"ไปนอนตรงโซฟาเลยนะห้ามขึ้นมาล่ะ"
"เออๆ นอนได้แล้วยัยเด็กดื้อ"
"ชิ~"
