บทที่ 17 "ไอศกรีม"

เสือลักษมณ์พาสายน้ำไปซื้อเสื้อผ้าในเมือง ก่อนจะขับรถตรงมาที่โรงพยาบาลในช่วงเวลาเที่ยง ร่างเล็กรีบวิ่งมาที่ห้องพักรวม ตึกอายุรกรรมที่เคยมาเป็นประจำครั้งที่ยังไม่เป็นทาสที่ชุมเสือ

“อ๊ะ! ตาจ๋า ยายจ๋า!” เขาร้องออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจทันทีที่เห็นสองเฒ่านั่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย

“สายน้ำ!” ตาคงกับยายแม้นร้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ