บทที่ 19 "ชอบ"

สายน้ำผละตัวออกจากอ้อมกอดของเสือลักษมณ์อย่างแผ่วเบา คนตัวเล็กยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้ตัวเองจนเหือดแห้ง แม้หยดน้ำใสจะไม่ไหลออกมาอีก แต่ดวงตาคู่สวยยังแดงก่ำ บวมช้ำจากแรงร้องไห้

ถึงจะรู้สึกเบาใจขึ้นบ้างที่เหตุการณ์สงบลงแล้ว แต่ความหวาดกลัวก็ยังฝังแน่นในอก มือเล็กกำเสื้อแน่นราวกับยังกอดความตื่นกลัวไว้ไม...