บทที่ 48 48

ปลื้มกดปลายเล็บจิกลงบนท่อนแขนแกร่งตามแรงกระแทกที่เขาถาโถมมันลงมา ทั้งที่บอกอยู่ว่าห้องไม่เก็บเสียง แต่เขากลับกระแทกเธอไม่ยั้ง ไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าใครจะได้ยินหรือไม่ได้ยิน

พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ 

“อ๊าส์~” คนตัวโตครางเสียงทุ้มต่ำ ความคับแคบที่โอบรัดแก่นกายมันให้ความรู้สึกทั้งสุขและเสียวในเวลาเดียว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ