บทที่ 50 เรามาหย่ากันเถอะ(1)

เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางกระหม่อม เวทัศมองหน้าร่างอ้วนตรงหน้าส่ายหัวไปมาเบา ๆ เขานึกว่าประโยคนั้นเป็นเพียงความฝันหรืออะไรก็ตามแต่ที่ล้อเล่นต่อความรู้สึกของตัวเองก็เท่านั้น

ยอมรับว่าตอนนั้นเขาอยากหย่าเพราะคิดว่ายังรักอินทุภาอยู่ แต่ตอนนี้เขาไม่อยากหย่าแล้วอยากมีเธออยู่ในชีวิตอย่างนี้ตลอดไป

“ไม่หย่าแล้วได้...